Mohammad larijani

---

شبا بعضي وقتا خواب بابامو مي بينم

همونجور خسته و زحمت كش

دستاش كه توي زمستون و تابستون ترك ترك خورده بود، مثل همون موقع ها ، زمخت، اما مهربون بود

گاهي مي اومد مي گفت: نشكني ! آخه نيست بيچاره خودش خم شد و شكست ، مارو دوست نداشت مثل خودش ببينه

 ---

گفتم دست، گفتم دست زمخت، ياد انگشت وسطي خودم افتادم

شدم ميرزا بنويس عدلیه. تمام بار زندگيم روي انگشت وسطيمِ

اين كنار ناخونش بيچاره آماس كرده ، ورم كرده و درد مي كنه. عينَهو ماري شده كه يه قورباغه رو درسته قورت داده باشه