30/03
Vandaag deed het weer zeer om op te staan. Gisteren weeral tot kot in de nacht bezig geweest. Ik moet daar is mee stoppen denk ik. Maar ge kent dat he, als ge aan iets bezig zijt, moet dat af. Maar ik moest zowieso om 8u smorgens in mijn kantoor zijn, want Girmay zou me daar komen halen en dan gingen we naar het bureau van het ETC. Werken doen ze hier blijkbaar heel de week door. -> Ikke eigenlijk ook... maar kom.
Voor de rest van de dag heb ik het rustig aan gedaan. Ik heb al een hele week liggen crossen en doen. Tis wel goe geweest. Trouwens ik heb een eindwerk te schrijven, daar heb ik dan ook weer een deel aan bijgevoegd vandaag. Een zekere E. Pauwels, mag een mailtje verwachten morgen....
Tegen een uur of 1 ben ik gaan lunchen in de cafetaria van de campus. Op weg naar daar ben ik Santiago en Charlie(die cubanen)tegen gekomen. In plaats van naar de cafetaria te gaan, zijn we dan maar naar de stad gegaan om iets te gaan eten op ons gemak. Eerst zijn we in het Aksum hotel iets gaan eten en daarna een uurke op het terras van het Castle Hotel gezeten. Dat is al 2 weken geleden. Het blijft toch een fantastische plek! Gezellig wat getetterd daar. Weer wat meer te weten gekomen over Cuba. Ook dat ik zeker eens naar daar moest gaan, die 2 mannen en Dr Cruiz wonen elk in verschillende delen van Cuba, west,midden en oost. Dus ik had altijd ergens om te blijven en iemand om gids te spelen. Btw, Lisa als ge dit leest, als ge wil kan ik ze uw mailadres geven, dan kunt ge wa mee die mannen chatten ;-)
Tegen een uur of 3 zijn we dan door gegaan. Op de weg terug tegengehouden door soldaten, controle.... En ook zijn er al heel de dag MIG's aant landen en opstijgen. Ik denk dat er weer wat aan de gang is aan de grens met Eritrea, dan hebde hier gewoonlijk prijs met controles en heel de zever.
In de namiddag dan men eigen in het datacenter gevestigd om wa op te rommelen en wa toestellen terug in hun rack te zetten. Awet en Habib, kwamen er ook aan. De mannen wouden wa aan hun postfix server werken. Maar ik vond het te goed weer en dus zijn we maar naar het cafeke hier op de campus getrokken om daar tot een uur of 6 te hangen... Daarna opnieuw de stad in om gewoon wat rond te wandelen en terug iets om te eten zoeken. Weeral krioelde het van de soldaten MET wapens deze keer.... Maar zolang ik bij awet en habib was bleven ze uit mijn buurt. Dus een gezellige avond in de stad. Van terras naar terras.... Tis hier nog zalig van temperatuur, zelfs als het donker is.
Maar habib en awet wonen in Mekelle, dus ik moest alleen terug naar de campus. Deze keer had ik wel prijs met de soldaten. Met 3 kwamen ze naar mij in een vrij agressief tempo. 1 van hen begint te roepen op mij, maar ik zou ni weten wa hem moest vertellen. Maar wat ik wel wist is dat de ander 2 hun geliefde AK in mijn richting aant sturen waren... Ikke maar direct mijn handen omhoog gestoken en proberen uit te vissen wat de mannen wouden. Uiteindelijk kwam er een 4e die mij redelijk heel stevig bij mijn kalee schaarde en mij vasthield, terwijl de andere mijn zakken leegmaakte en mij fouilleerde. Vraag mij ni waarom, ik deed helemaal niks speciaal... Het beste wat ge kunt doen is kalm blijven denk ik dan. Hoewel geweren in uw richting niet echt aangenaam ogen, maar het is tenslotte niet de eerste keer dat ze hun wapen in mijn richting wijzen.... Nadat ze mij tegoei hadden doorzocht, kreeg ik mijn sleutels,geld en gsm(die in mijn zakken zat) terug en mocht ikke door.
Ik snap echt ni waarom er zoveel soldaten waren in de stad vandaag...Ik vroeg het ook al aan awet en habib, maar die wisten eigenlijk ook ni wa er aan de hand was, buiten dat dit gewoonlijk gebeurde als het op de grens weeral koekenbak was....
Maar net op tijd voor een taxi te pakken, want ik was eigenlijk al te laat, en dan de mannen die ni weten waar anders hun geweren te steken die mij nog tegenhielden. Maar nog geen 5min later was het weer van dat. Aan de kant voor controle weeral door soldaten. Maar die staken gewoon hunne kop is door de raam en twas goed. 10min later was ik terug op de campus om ditt stukje te schrijven...
Sjans da gij het gewend zijt om geweren op u gericht te hebben :D
Volgende keer vragen voor een fotoke me die manne :D das wel lache denk
er waren 30/03 enkele amerikaanse senators in ethiopie om met eerste minister Zenawi te klappen
Culturele verschillen
U moet zich realiseren dat er behoorlijke culturele verschillen zijn tussen Ethiopië en Nederland. Wederzijds respect is essentieel bij het zakendoen. . Zo geven Ethiopiërs niet toe dat ze iets niet weten en durven daarom geen nee te zeggen. Ook durven zij geen beslissing te nemen als de baas niet aanwezig is. Ethiopiërs zijn zeer trots en als u hen op fouten aanspreekt, moet u dat zeer voorzichtig doen.
De ervaring van Nederlandse ondernemers is dat Ethiopiërs met dingen beginnen, maar deze niet altijd afmaken. Verder zijn zij meer gericht op het resultaat van het bedrijf op korte termijn dan op lange termijn.
Niet doen
De indruk geven dat je het beter weet.
Wel doen
Werken op basis van wederzijds respect. Ethiopiërs zijn erg trots. Een bekend Ethiopisch grapje is: ‘Pride is the only credit on our bank account’.
Wat je gevonden hebt kan ik helemaal bevestigen. Toch moet ik zeggen, dat als je weet hoe het aan te pakken, je ze best op hun fouten kan wijzen, dat is de enige manier om ze in gang te krijgen. Maar je moet dit met de nodige tact en stijl doen, anders krijg je denk ik problemen. Dus zolang je hun respectvol op hun fouten wijst, hebben ze niet meer problemen met zulke zaken als wij thuis.
Verder moet ik zeggen dat al wat je leest over deze zaken, dikwijls met een korrel zout moet worden genomen. Want hier zijn de mensen voor elkaar net zoals wij in België, of toch bijna. En beschermend gedrag hoeven ze hier helemaal niet.