Ethiopie

Eindelijk nog eens wat tijd om te bloggen. Ondertussen weeral onder mijn vijs gekregen van een welbepaalde ondertussen hoogzwangere(denk ik) dame,dus ik zal een inhaal actie moeten inzetten…

Moest het jullie interesseren, de reden van mijn afwezigheid op mijn blog is als volgt. Sinds vorige week ben ik nu ook officieel en op de voorgrond het hoofd van hoofd van het datacenter. Dat bezorgd mij niet alleen meer papierwerk, maar ook meer kopzorgen. Want om eerlijk te zijn, de mensen die er werken zijn allemaal supertof, maar eigenlijk een zootje ongeregeld wanneer het op werken aan komt. Van een planning hebben ze hier nog niet gehoord en iedereen steekt zijn neus in iedereen zijn zaken… Gere verwacht van mij dus dat ik orde op zaken kan stellen en de mensen hier op zen minst kennis kan laten maken met het idee “planning” Daarnaast komt erbij dat er een workshop was voor  het management waarover ik straks nog wel wat verder brabbel. Als dat nog niet genoeg was, beseften ze hier ineens dat 1 april de deadline is voor hun nieuwe internet verbinding(fiber) Die ik op de moment van schrijven volop voor men eigen heb. Mijn eigen privé fiber connectie!!! 1Mbps dedicated to myself!! YES( ok in BE zal het mss ni zo veel zeggen, maar ik kan u vertellen, voor mij voelt het alsof ik voor de eerste keer op internet surfte met telenet,supersnel) Maar om deze connectie te verkrijgen heb ik heel wat lobywerk moeten verrichten, want net zoals de mensen hier zijn de gasten van de ISP hier ook niet echt georganiseerd en zonder materiaal.

Ik heb de mannen van (ETC) de lokale en enige ISP hier, nekeer kennis leren maken met de Europese manier van onderhandelen. Eerst negeerden ze mij,maar dan ben ik ze maar beginnen stalken op hun telefoon. Uiteindelijk de mannen hier gekregen om de fiber te installeren, maar in de helft waren ze weg. Prompt om 17u. Hun tijd zat erop. Boenk telefoon en weer stalken, want anders ziede die nimeer, zo gaat dat hier. Uiteindelijk ben ik geëindigd bij den onderdirecteur van het spel.  Die begon lastig te doen, maar blijkbaar is de unief hier een van hun belangrijkste klanten. Dus ikke die gewoon laten merken dat als ze ni beter hun best deden,dat we nog liever zonder internet verder deden. Toen hij door had dat ik het meende, was alles snel in orde. Het enige wat we nu nog missen in een fiber patch kabelke. Normaal zouden zij dat brengen, maar dat moest eerst van Addis komen. (Dus nu zit Vlan40 zonder connectie J,dat is mijn baas zijn kantoor onder andere…., aangezien die patch kabel heb gepikt voor de moment) Maar de mannen van het ETC hebben nu dus door dat er met nen blanke ni te spotten valt en ook dat ik niet om kan met verzinselkes. De gewoonte hier is van al er een probleem is, dat niet te zeggen, maar rap iets moois te verzinnen dat op niks slaagt. Maar als er een probleem is, moeten ze dat gewoon zeggen, dan weet ik tenminste wat er mis is en waarom en vertraging is. Dat hebben ze nu ook door denk ik… Op de universiteit ben ik bijna gere zijn held…. Omdat ik het durfde van zelfs tegen de onderdirecteur de eisen van de unief te verdedigen… Voor mij telde echter maar 1 ding. 1Mbps voor mij ALLEEN!!!! Daar zou ik tegen de president van Ethiopie voor beginnen op de moment ….. Nee, ik ben blij dat het hier eindelijk is, ze wachten daar al lang op en tis nodig ook.

Wat de workshop betreft…. Dat was een fiasco…. Alle tis te zeggen. Dinsdag in de workshop. Ik loop al heel de week te zagen van zouden we is ni beginne met de voorbereiding…. Maar vrijdags voordien komt men tot het besef dat we de lunch nog moeten regelen en de versnaperingen en de zaal en de …. Eigenlijk alles…. Resultaat, geen lunch. + de pech dat er dinsdag voormiddag geen stroom was. Dus moesten we het spreiden over 2 dagen, wat natuurlijk onze planning(jaja ik ben er in geslaagd om een planning bijeen te krijgen voor deze dag J) in de war stuurde. Verder zou er volgens gere 100 man komen. Ik zei hem als ik de helft zie ben ik al blij. Maar het was eerder de helft van de helft. Daarbij kwam dat de chairmen voor de dagen en discussies gewoon nie kwamen opdagen. Het gevolg was dat ik ze allemaal heb mogen doen ipv 1 discussie. Het managment is hier naart schijnt vrij corrupt… Ik kan er zelf ni echt over oordelen,maar de vragen die ik gehad heb, de oplossingen daarvoor zouden louter verbeteringen opleveren voor het management zelf, bijna nooit voor de rest van de unief, laat staan de studenten…. Als ge eens rondhoord, hoor je overal dat niemand echt achter de directie staat. Vertrouwen in het ict centre was dan ook ver te zoeken en de discussies werden bekogeld met verschrikkelijk hete patatten, die gere en dr John(die hier al jaren werken…) heel vriendelijk naar mij doorverwezen. Mijn 2 duimen en dikke tenen waren zo leeg als het maar zijn kan op het einde van de workshop. Ik heb nog nooit zo moeten improviseren en tegelijkertijd ook nog is zien da ge geen dingen zegt waar ze het ict centre later op kunnen bekritiseren…. Maar als dank daarvoor hebben John en Gere me toch meegenomen naar de stad om iets te gaan eten op hun kosten. Dat is dan ook weer leuk.

Verder ben ik hier met vanalles en nog wat bezig. Alles waar het woord informatica in komt, komt op mijne bureau terecht…  Als ik wou, mocht ik hier direct beginnen, 10000birr/maand onmiddellijk. 10000/maand hier is een zeer degelijk loon, als ge weet dat de mensen waarmee ik werk 2000-3000/maand hebben. Verleidelijk, maar ik denk dat ik toch moet passen. Ik ben hier graag, maar om hier te blijven, dat is wat veel van het goede.

Ik moet wel zeggen, ik heb het hier meer en meer naar mijn zin. Eenmaal ge hun manier van leven wat gewoon zijt is het hier eigenlijk een paradijs. Smorgens opstaan met het zonneke, rustig klaarmaken, met de zon op uw gezicht wandelt ge naar het cafe om wat brood te gaan halen voor ontbijt. Smiddag’s op terras een vers  fruitsapke en s’avonds na het werk in de stad waar het gezellig is met de winkeltjes die laat open zijn en iedereen die goeiedag zegt. Gewoon opt gemak met de collega’s wat shai (thee) gaan drinken. En toch werk ik hard ook. Ik snap het zelf niet. Ge moet het hier gewoon nemen zoals het komt en ni te veel nadenken en dat is heel anders dan bij ons. Een ZEER welkome afwisseling trouwens!

Deze avond bijvoorbeeld heel het internet gedoe afgewerkt. Daarna met Girmay,Gere en teklay iets gaan eten down town en daarna naar een cafeke gegaan om daar rustig uit te blazen van al het gediscussieer met de mannen van het ETC. Op zon moment voelt ge u echt op vakantie. Palmbomen in de straten. 10u s’avonds en nog warm genoeg om met korte mouwen en korte broek rond te crossen. Vooraleer we naar huis gingen, moest Gere eerst nog  wat baby melk poeder of zoiets gaan kopen voor zijne kleine. Blijkbaar was alleen nestle goe voor het manneke, want gere wist mij te vertellen dat em niks anders wou. Zijn volgende vraag was, well hans, what shall i buy for you…(terwijl ik voor mezelf wa bananen aant pakken was) In belgie moesten ze mij dat geen 2 keer vragen. Maar hier voelt ge uw eigen schuldig. Het zou andersom moeten zijn, maar ge krijgt de kans niet. Ik nodig hen altijd uit om iets te gaan drinken smiddags of zo, maar ik krijg bijna nooit de kans om te betalen. Geloof het of niet, maar ik voel mij dan echt schuldig, zeker hier. In elk geval, ik had gewoon een paar bananen gepakt om morgen op te eten. Maar ik ben uiteindelijk naar huis gegaan met 2kg banaan….  Gere vond dat het anders de moeite ni was…. En hij heeft nog betaald ook, hoe hard ik ook aandrong om zelf te betalen. Ik vind dat echt erg. Ik bedoel, tis plezant natuurlijk  dat al waar ge nog maar naar kijkt u wordt aangeboden, maar ge voelt u ongeloofelijk schuldig, geloof mij! Daarom probeer ik dus zoveel mogelijk naar de winkels te gaan als ik alleen ben ofzo. Anders willen die altijd betalen en dat kan ni aanvaarden, zoals ik al zei ,het zou omgekeerd moeten zijn.

Gere heeft me ook gezegd dat hij me ging uitnodigen om bij hem thuis te komen eten. Dat vind ik een hele eer!!  En het maakt me blij ook. Dat wil toch zeggen dat ze je iets of wat appreciëren denk ik. En dat geeft een goed gevoel. Ik weet alleen nog niet wat ik moet meebrengen dan. Ik kan toch moeilijk met legen handen daar aan komen. Dus ik zal op zoek moeten gaan naar iets geschikts.

Ik moet stillaan ook is beginnen plannen maken om andere steden te bezoeken, dat wil ik zeker ook nog gedaan hebben! Ik heb al veel info gekregen over waar ik overal moet zijn en ben dus zeer nieuwsgierig. Ik heb nog 2 maanden natuurlijk,maar zo lang is dat ook niet meer he. En ik moet hier natuurlijk ook nog werken.

Alle, mijn inspiratiebron is zonder naft aant vallen, dus ik zal moeten stoppen vrees ik…

Hopelijk heb ik vanaf volgende week wat meer tijd voor de blog ;-)

Ik gaan nog ne kilo banaan eten en dan maar slapen zekers…. Morgen(zondag) Jaja om 8u smorgens present om te werken heJ

 

slaapwel