Ethiopie

Ahaaa

Eindelijk kan ik nog is op men blogsite. Mijn vrienden van de lokale ISP hebben nog eens goesting gehad om iets te doen....

Ondertussen moet ik zeggen is er eigenlijk ni zoveel nieuws gebeurd.

Ik heb alleen nog maar wa meer miserie met het internet zoals ge kunt merken. En ik loop achter met mijn eindwerk....

Volgende week hoop ik er een weekje tussenuit te kunnen. Om wat rond te trekken. Varen tussen de kroko's en de hippo's :) in Bahir dar. Het kasteel van gondor bezoeken (Gonder) en paar dagen in de hoofdstad rondhangen(in de hoofdkantoren van onze vrienden van de ISP ;-) ) Ik zie het helemaal zitten. Alleen zal ik wsl 6u op de bus moeten zitten om naar Aksum te gaan. En de bussen en wegen zijn hier niet bepaald comfortabel. Als je alleen al met de bus van hier naar de stad gaat, ben je al geradbraakt. Ik denk dat dat hier allemaal 4x4 bussen zijn. KEIharde veringen. Als ge over een klein bulte gaat zit ge met uw kop tegen het dak.... Maar ja, no pain, no gain....

Van pain gesproken. In de week mijn schouder op een eerder onaangename manier gestoten. Heb er nu niet te veel last meer van, maar als ik hem wat ronddraai voel ik het toch nog goed....

Ondertussen is hier ook het regenseizoen in aantocht. Er zijn regemaltig wolken te zien aan de hemel. En hoewel dat op de moment nog geen regen betekend (pas in juni) wil dat wel zeggen dat het hier NOG warmer wordt tot dat het begint te regenen. De laatste dagen is het hier gemakkelijk 35 graden geweest!! VEEL te warm voor mij.... Maar ja eigenlijk mag ik ni klagen he. Ik heb hier op de anderhaf maand waarschijnlijk al meer zon gezien dan ik in belgie nog zal zien tot de volgend jaar in april....

Voor de rest geraak ik hier veel te goed ingeburgerd en bevriend met de mensen hier. Na het werk sleuren ze mij mee naar de stad tot 2 voor 9 zodat ik nog net de laatste taxi kan pakken. Terwijl we dan in de stad zijn, slenteren we wa rond en gaan we eigenlijk van het een cafeke naar het ander om "shai" (thee) te drinken. Plezant eigenlijk, want die mensen die ik ken, kennen veel andere mensen en die willen natuurlijk allemaal is ne keer goeiendag zeggen tegen meneer de faranji.... Maar waarom ni, het resulteert altijd is gratis shai :) Hoewel ik zelf wel wil betalen, maar ik moet nog maar aagestalte maken om naar mij geld te pakken en tis al ambras onder de mannen wie der voor meneer faranji mag betalen.... De enige keren dat ik mag betalen zijn als ze ni gezien hebben da ik men geld gepakt heb. Dat is een maneuver van een half uur.... Heel stillekes hand dicter bij zak brengen.... Daarnaa zachtjes in zak gaan en stillekens voelen naar geld. Dan dat geld in mijn hand verstoppen en dan HEEL stillekes terug uit mijn zak doen. En wanneer dan de dienster komt, is het kwestie van supersnel te zijn en da geld bijna letterlijk in die hare portefeuille te vlammen... :-)

Eergisteren waren we met zen allen weer eens de straten van Mekelle onveilig aant maken(er waren een geen soldaten :) ) en den mannen waren op het idee gekomen van ipv shai, over te schakelen op St georges.(Bier) Zoals ge weet drink ik geen bier en heb ik het dus bij fanta gehouden. Maar die mannen waren ni te doen. 2 fleskes en die stonden te dansen da het nimeer schoon was. Ik heb mij kapot gelachen.... Ze zijn dat hier duidelijk ni gewoon.

In elk geval het resultaat was dat ik dus niet op tijd was voor een taxi.... een half uurke te laat..... te voet naar huis. 1,5 stappen tegen een stevig tempo en bergop.... zonder licht.... maar blijkbaaaaaaaarrr was ik toch niet helemaal alleen.... Op een afstandje werd ik gevolgd door.... wat mij op het eerste zicht..... hyena's leken (hun lange nek viel mij op). Toen de beesten lawaai begonnen maken en wat dichter kwamen, was ik redelijk zeker.... National geographic werpt zijn vruchten af..... Hoewel dat niet echt hetgeen was waar ik op die moment aan moest denken. Ik was helemaal alleen op die beesten na... En die maken een niet zo prettig geluidje... En ge ziet eigenlijk alleen maar de contouren van hun lijf, maar de ogen ziede goe genoeg! Ikke dus ni bepaald op mijn gemak, maar was moest ik doen.... terug gaan was evenver als doorgaan. En aangezien die op een afstandje bleven, liep ik dus maar heel kalm, maar behoedzaam verder... Voor zover ik kon zien waren er 4 en die hebben eigenlijk altijd rond mij aant cirkelen geweest (op een 30-40m of zo schat ik) tot ik boven kwam waar er terug wa licht scheen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik me tot nu toe nog nooit zo ongemakkelijk heb gevoeld als dan.... Hoewel ik achertaf spijt heb, dat ik mijn kodak ni heb gepakt... Op die moment leek mij dat niet zon goed idee, ik wou niks doen wa die beesten bang zou maken. Ofwel gaan die lopen, ofwel nie, wie zal het zeggen, dus ik speelde maar op zeker.... Daar heb ik nu eigenlijk wel spijt van.... Het hadden mijn eigen national Geaographic foto's kunnen worden...

Tis hier anders wel spannend..... en zoals steven het al zei, tis ne keer wat anders dan de hond van de buren...

Maar ale, ik heb toch nog alle twee mijn benen en een arm. Dus ik ben er goe vanaf gekomen.

De volgende dag eens rond gehoord. En blijkbaar is het niet zon goed idee om die trip in de donkere op uw eentje te doen.... Maar ale, dat hebben we ook weer gehad he. Ik zal het ni rap vergeten denk ik. Vanaf nu ook goed tijd in het oog houden voor de taxi :-)

Ondertussen ben ik ook eens langs gelopen in een van de plaatselijke lagere schooltjes. Ik hebnamelijk de opdracht gekregen om een plaats te zoeken waar iemand een zeer gulle donatie zou willen doen. Dat schooltje zou het goed kunnen gebruiken voor schriftjes en schrijfmateriaal en dergelijke. Een deel ervan zouden ze ook kunnen besteden aan het afwerken van hun gebouwtjes. Het regenseizoen komt eraan en voor zover ik heb kunnen zien zijn die dingen nietbepaald waterdicht... Het is wel ni gemakkelijk, vragen of ze geld kunnen gebruiken dan vertrekken en misschien terug komen. Maar ik ga zeker terug hoor. Maar vande moment dat je hier het woord geld laat vallen is ineens iederen wakker. Ik heb het dus heel voorzichtig moeten aanpakken. Maar de directeur ter plekke was een zeer realistisch man. Daar viel eigenlijk goed mee te praten.

Aangezien dat niet voor het volledige bedrag van die persoon zijn donatie was, heeft de gedachte om een soort van dag te organiseren met hulp van de mensen hier om eten te voorzien voor al de bedelaars die hier rond lopen. En dat zijn er een heleboel. Maar ik weet niet dat dat eigenlik een goed idee is en organisatorich is da ni simpel... Maar ik moet ook eens gaan horen op het kantoor van de UN hier. Daar zullen ze mij wel iets kunnen vertellen wat een goed idee is en wat niet. Ik ben er al een paar keer geweest, maar telkens was het dicht...
Maar ik moet er dringend wat meer werk van maken, want het kort toch stillekes aan af en ik heb aan die persoon beloofd dat ik alles zou regelen,dus dat zal ik doen ook. (En ik vind persoonlijk dat ge voor zon mensen alle moeite moet doen!)

 

Gisteren ook de mannen van alle alle zimbabwe zien passeren, ik vond het knap dat die zover met hun fietske deden. En da in 30 graden en bergop -bergaf.... Respect!!

langs de andere kant moet ik ook eerlijk toegeven, dat ik thuis toch een klein beetsken aant missen ben. De zaken die ge gewoon zijt doet ge ondertussen al1,5 maand ni meer en dat begin ik toch te merken, vooral in het weekend. Hoewel ik hier ni te klagen heb, tis hier plezant, maar toch anders...

 

Alé alé zimba.... euh Ethiopie!!!!!

Dada

 

 

 

Deze morgen was er weer iets raar aan de hand... GEEN ZON!!!! maar deze keer ook VEEL wolken. En even later begon het te druppelen.... Gelukkig bleef het bij druppelen.

Maar goed dat moet hier ook eens gebeuren.

Blijkbaar bij het minste regen, valt hier alle elektriciteit uit, ook bij de elektricitiets maatschappij.... Dus heel de dag zonder. Nu op de campus hier hebben ze een kolos van een generator. Da moet tonnen geld gekost hebben. Maar hun reactie: Ja die kunnen we overdag ni gebruiken, die vebruikt te veel naft??!!!!...... Alleen snachts zetten we die op...(als iedereen in zijn bed ligt en niemand zijn pc nodig heeft...) Ze zijn hier gewoon gerust met het idee dat een MEGA generator hebben... COOL!!!

Bonn, vandaag dan maar werken zonder elentrik... Van de gelenheid gebruik gemaakt om naar de voorraadkamer van de unief te gaan en daar wat te sneukelen achter vanalles en nog wat. Wat ge daar allemaal vindt, ni gewoon. Alles wat ze tot nu toe tegen mij hebben gezegd da we moeten aankopen, heb ik daar gevonden..... Behlave 1 ding. Was dus redelijk plezant, maar stof, djeezes, mijn longen zitten vol. Al sjaans da het al iets harder aan regenen was, dan spoelde da allemaal weg, of toch het stof langs de buiten kant. Daarna wisten we ni wa doen. We zijn dan maar aan de overkant van de straat aan de inkom van de unief hier ene gaan drinken. Echt koud was het drinken niet(geen elektriciteit) maar na al dat stof maakte dat ni veel uit...

Met dat we terug kwamen (en dat is ongeveer een kilometerke wandelen schat ik) begon het iets harder te regenen. En plots "in the blink of an eye" stonden wij allemaal onder de douche. Ni gewoon. En het regenseizoen moet nog beginnen he. Dus wij allemaal doorweekt dat het ni meer schoon was. Maar het was nog warm. Dus dat was dan toch een positief ding.

 

Vandaag dus ni te veel gebeurd en dus ook ni te veel om te zeggen....

Volgende keer mss meer ;-)

Vandaag nog eens de tijd om wat te bloggen.

Deze morgen was een rare morgen. Er miste iets... de zon!!!.... het was wel iets vroeger dan normaal, maar dat maakt niet uit normaal gezien. De eerste keer dat ik niet door het zonnetje ben gewekt.

Vandaag een nieuwe gast in het datacenter. In de eerste weken van mijn verblijf hier, moest ik intervieuws doen, die gast kan nu eindelijk beginnen. Dus gisteren was die effe hier en heb ik heb wat rond geleid. Dan heb ik heb gezegd, kunt ge morgen om 9u smorgen beginnen? Volgens hem was dat geen probleem. Mijn eerste indrukken van die kerel waren eigenlijk niet zo goed... Veel praat over dingen die hij wist van informatica, maar op detail vragen kon hij meestal niet antwoorden. Maar aangezien hij toch nog de beste van de 4 was, hebben we hem gekozen. In elk geval. Zijn eerste werkdag. Ikke op tijd naar datacenter om zeker te zijn dat hij daar niet voor de deur stond. Zelfs mijn gewoonlijk ontbijt overgeslagen... 9u... Geen gast te zien.... 10u.... nog altijd niks. Die is van de hele dag ni komen opdagen en heet niemand ni gebeld. Terwijl hij mijn nummer en John's nummer had.... Niet bepaald een goede start zou ik zeggen... Dus we zullen moeten afachten tot maandag....

Verder hadden we vandaag eindelijk de internet verbinding op punt gekregen en net toen we dachten dat alles werkte, liep het weer mis. Sommige websites konden we openen andere weer niet. Maar vanop de DNS konden we wel alle domeinen resolven.... raar... Paar keer op en af gebeld naar de ISP en volgens hun was er niets aan de hand aan hun kant... Even later weer telefoon van de mannen en blijkbaar hadden ze weeral verbindingsproblemen in Addis, dat is zowat standaard aant worden.... Dus weer wachten. Maar vandaag was er vanaf 12u ook weeral geen stroom tot 18u. Gelukkig hadden we een vergadering gepland in de namiddag, anders zouden we weer een halve dag in de stad moeten rondzwerven....

Ik heb een geweldig restaurantje gevonden. Ik denk wel niet dat het voor iedereen weggelegd is, maar als je er niets mee inzit om gewoon bij een hoop vreemden aan tafel te gaan zitten, waar er nog een stoeltje vrij is. En als je het niet erg vind om blindelings van een menu tegen de muur iets te kiezen(want ik kan geen amhaars lezen, of toch nog ni zo goed) Dan is dit the place to be. Het is een gezellig restaurantje voor de gewone mens met de naam "Zemenawi's snack". Altijd STAMPVOL, maar er hangt zon geweldige atmosfeer binnen. Mensen zijn vriendelijk en obers behulpzaam. Je kan er wel alleen maar de ethiopische keuken verkrijgen. Maar dat vond ik geen probleem. Ik zei tegen de ober in het engels, geef mij maar wat, wat gij denkt dat het beste is. Ik denk niet dat ie mij echt verstond, maar even later kwam ie met een kom met 3 broodjes... Ik dacht, ok is dat het beste wat ge hebt.... Maar een van de veel te veel mensen aan mij tafeltje wist mij te vertellen dat ge dat brood in stukken moest doen en dat ze dat dan opnieuw kwamen halen. Zo gezegd ,zo gedaan... en even laten kwamen ze mijn kom brood weer ophalen. Na een tijdje kwam ie terug met vanalles in die kom en ook mijn brood.(hoewel de stukken ineens een heel pak groter waren dan ik mij kon herinneren dat ik ze had gescheurd....) Maar hij gaf de kom nog ni af.... Eerst moest het allemaal dooreen worden gemixd. En die mannen zijn daar echt goe in. Die mixen in stijl Ge moet dat echt is gezien hebben, is ni normaal. Daarna had ik door dat wat ik besteld had, eigenlijk "Dabou Fur Fur" was. Dabou betekend brood. En fur fur is tomtatensaus met ajuin,pepers,witte yoghurt en nog nen hoop andere dingen die ge waarschijnlijk ni wil weten... MAAR het resultaat is eigenlijk ni slecht. Maar ge moet dat een beetje leren eten. Het is een ware smaaksensatie. Het geeft een smaak die op geen ander lijkt en het stinkt als de pest, maar smaakt zeer goed. Ik moet wel zeggen, wat de fur fur met uw maag doet, is ni gewoon. Normaal duurt het even voor uw eten wa gezakt is, maar dit gaat precies rechtdoor. Bij ons zeggen ze al eens dat als ge problemen hebt in uwen darmflora, ge best het laatste van nen Duvel drinkt.... Wel hier is het veel gemakkelijker, ge hoeft u ni eerst zat te drinken, Neem u een kom fur fur, eet die leeg op uw gemak en zorgt dat ge binnen het uur een wc vind!!! Ni om te zwansen.... Het blaastuw maag op als een ballon in een half uurke....

Hier in zemenawi's noemen ze het "fata special", je kan ook gewone fata krijgen, dat is hetzelfde maar dan zonder de yoghurt en nog een paar dingen. Of neem uzelf een pasta fata, ook heerlijk... De ideale plek om het ethiopisch leven op te snuiven en wat te babbelen met de locals.

Na een portie fur fur had ik iets nodig om mijn maag wat te bedaren, een "fruit panch" in een restaurantje met de naam "Sweet" is de oplossing. Daar hebben ze in mijn ogen de beste fuit panch in mekelle. Het grappige is, dat ze hun menu kaart in het engels en amhaars hebben, maar dat de vertaling redelijk fonetisch is. Zo hebben ze milk sheik, fruit panch,bergers,.... Best grappig. Maar hoewel de naam grappig is, is de smaak geweldig. Een ideaal dessert dus. Toevallig zat santiago, een van mijn cubaanse vrienden ook zijn avondeten te eten. Hij gaat daar dikwijls, hij is verzot op de pizza's die ze daar maken.Hoewel het waarschijnlijk de beste in de stad zijn, vind ik ze niet echt geweldig. Dus hij zijn pizza en ik mijn fruit panch... Gezellig wa gebabbeld over hoe onze dag was en wat we gingen doen in het weekend etc... Tegen een uur of 8 vond ik dat het tijd was om door te gaan. Santiago vond hetzelfde, hij had een zware dag gehad(was duidelijk te merken) en morgen kwam er nog een volgens hem. Dus om zijn pijn wat te verzachten heb ik de rekening betaald... 50 birr voor een pizza, 2 flessen waten van ne liter,een fruitsalade en een papayasapke. 5€ voor dat alles. Geweldig toch. Spijtig genoeg besef je al snel wat je hier met 50 birr kan doen en wat 50birr voor de mensen hier is. Maar ik kan er toch ni aan doen dat ik van Belgie ben, dus af en toe vind ik dat ik ook eens mag doorgaan... :-)

Vandaag geen AK's onder mijn neus, ook eens leuk. Zelfs geen straaljager gehoord of gezien. Uitzonderlijk....

In elk geval, ik ga hier eindigen...

Tot de volgende...