Ethiopie

Vandaag deed het weer zeer om op te staan. Gisteren weeral tot kot in de nacht bezig geweest. Ik moet daar is mee stoppen denk ik. Maar ge kent dat he, als ge aan iets bezig zijt, moet dat af. Maar ik moest zowieso om 8u smorgens in mijn kantoor zijn, want Girmay zou me daar komen halen en dan gingen we naar het bureau van het ETC. Werken doen ze hier blijkbaar heel de week door. -> Ikke eigenlijk ook... maar kom.

Voor de rest van de dag heb ik het rustig aan gedaan. Ik heb al een hele week liggen crossen en doen. Tis wel goe geweest. Trouwens ik heb een eindwerk te schrijven, daar heb ik dan ook weer een deel aan bijgevoegd vandaag. Een zekere E. Pauwels, mag een mailtje verwachten morgen....

Tegen een uur of 1 ben ik gaan lunchen in de cafetaria van de campus. Op weg naar daar ben ik Santiago en Charlie(die cubanen)tegen gekomen. In plaats van naar de cafetaria te gaan, zijn we dan maar naar de stad gegaan om iets te gaan eten op ons gemak. Eerst zijn we in het Aksum hotel iets gaan eten en daarna een uurke op het terras van het Castle Hotel gezeten. Dat is al 2 weken geleden. Het blijft toch een fantastische plek! Gezellig wat getetterd daar. Weer wat meer te weten gekomen over Cuba. Ook dat ik zeker eens naar daar moest gaan, die 2 mannen en Dr Cruiz wonen elk in verschillende delen van Cuba, west,midden en oost. Dus ik had altijd ergens om te blijven en iemand om gids te spelen. Btw, Lisa als ge dit leest, als ge wil kan ik ze uw mailadres geven, dan kunt ge wa mee die mannen chatten ;-)

Tegen een uur of 3 zijn we dan door gegaan. Op de weg terug tegengehouden door soldaten, controle.... En ook zijn er al heel de dag MIG's aant landen en opstijgen. Ik denk dat er weer wat aan de gang is aan de grens met Eritrea, dan hebde hier gewoonlijk prijs met controles en heel de zever.

In de namiddag dan men eigen in het datacenter gevestigd om wa op te rommelen en wa toestellen terug in hun rack te zetten. Awet en Habib, kwamen er ook aan. De mannen wouden wa aan hun postfix server werken. Maar ik vond het te goed weer en dus zijn we maar naar het cafeke hier op de campus getrokken om daar tot een uur of 6 te hangen... Daarna opnieuw de stad in om gewoon wat rond te wandelen en terug iets om te eten zoeken. Weeral krioelde het van de soldaten MET wapens deze keer.... Maar zolang ik bij awet en habib was bleven ze uit mijn buurt. Dus een gezellige avond in de stad. Van terras naar terras.... Tis hier nog zalig van temperatuur, zelfs als het donker is.

Maar habib en awet wonen in Mekelle, dus ik moest alleen terug naar de campus. Deze keer had ik wel prijs met de soldaten. Met 3 kwamen ze naar mij in een vrij agressief tempo. 1 van hen begint te roepen op mij, maar ik zou ni weten wa hem moest vertellen. Maar wat ik wel wist is dat de ander 2 hun geliefde AK in mijn richting aant sturen waren... Ikke maar direct mijn handen omhoog gestoken en proberen uit te vissen wat de mannen wouden. Uiteindelijk kwam er een 4e die mij redelijk heel stevig bij mijn kalee schaarde en mij vasthield, terwijl de andere mijn zakken leegmaakte en mij fouilleerde. Vraag mij ni waarom, ik deed helemaal niks speciaal... Het beste wat ge kunt doen is kalm blijven denk ik dan. Hoewel geweren in uw richting niet echt aangenaam ogen, maar het is tenslotte niet de eerste keer dat ze hun wapen in mijn richting wijzen.... Nadat ze mij tegoei hadden doorzocht, kreeg ik mijn sleutels,geld en gsm(die in mijn zakken zat) terug en mocht ikke door.

Ik snap echt ni waarom er zoveel soldaten waren in de stad vandaag...Ik vroeg het ook al aan awet en habib, maar die wisten eigenlijk ook ni wa er aan de hand was, buiten dat dit gewoonlijk gebeurde als het op de grens weeral koekenbak was....

Maar net op tijd voor een taxi te pakken, want ik was eigenlijk al te laat, en dan de mannen die ni weten waar anders hun geweren te steken die mij nog tegenhielden. Maar nog geen 5min later was het weer van dat. Aan de kant voor controle weeral door soldaten. Maar die staken gewoon hunne kop is door de raam en twas goed. 10min later was ik terug op de campus om ditt stukje te schrijven...

Eindelijk nog eens wat tijd om te bloggen. Ondertussen weeral onder mijn vijs gekregen van een welbepaalde ondertussen hoogzwangere(denk ik) dame,dus ik zal een inhaal actie moeten inzetten…

Moest het jullie interesseren, de reden van mijn afwezigheid op mijn blog is als volgt. Sinds vorige week ben ik nu ook officieel en op de voorgrond het hoofd van hoofd van het datacenter. Dat bezorgd mij niet alleen meer papierwerk, maar ook meer kopzorgen. Want om eerlijk te zijn, de mensen die er werken zijn allemaal supertof, maar eigenlijk een zootje ongeregeld wanneer het op werken aan komt. Van een planning hebben ze hier nog niet gehoord en iedereen steekt zijn neus in iedereen zijn zaken… Gere verwacht van mij dus dat ik orde op zaken kan stellen en de mensen hier op zen minst kennis kan laten maken met het idee “planning” Daarnaast komt erbij dat er een workshop was voor  het management waarover ik straks nog wel wat verder brabbel. Als dat nog niet genoeg was, beseften ze hier ineens dat 1 april de deadline is voor hun nieuwe internet verbinding(fiber) Die ik op de moment van schrijven volop voor men eigen heb. Mijn eigen privé fiber connectie!!! 1Mbps dedicated to myself!! YES( ok in BE zal het mss ni zo veel zeggen, maar ik kan u vertellen, voor mij voelt het alsof ik voor de eerste keer op internet surfte met telenet,supersnel) Maar om deze connectie te verkrijgen heb ik heel wat lobywerk moeten verrichten, want net zoals de mensen hier zijn de gasten van de ISP hier ook niet echt georganiseerd en zonder materiaal.

Ik heb de mannen van (ETC) de lokale en enige ISP hier, nekeer kennis leren maken met de Europese manier van onderhandelen. Eerst negeerden ze mij,maar dan ben ik ze maar beginnen stalken op hun telefoon. Uiteindelijk de mannen hier gekregen om de fiber te installeren, maar in de helft waren ze weg. Prompt om 17u. Hun tijd zat erop. Boenk telefoon en weer stalken, want anders ziede die nimeer, zo gaat dat hier. Uiteindelijk ben ik geëindigd bij den onderdirecteur van het spel.  Die begon lastig te doen, maar blijkbaar is de unief hier een van hun belangrijkste klanten. Dus ikke die gewoon laten merken dat als ze ni beter hun best deden,dat we nog liever zonder internet verder deden. Toen hij door had dat ik het meende, was alles snel in orde. Het enige wat we nu nog missen in een fiber patch kabelke. Normaal zouden zij dat brengen, maar dat moest eerst van Addis komen. (Dus nu zit Vlan40 zonder connectie J,dat is mijn baas zijn kantoor onder andere…., aangezien die patch kabel heb gepikt voor de moment) Maar de mannen van het ETC hebben nu dus door dat er met nen blanke ni te spotten valt en ook dat ik niet om kan met verzinselkes. De gewoonte hier is van al er een probleem is, dat niet te zeggen, maar rap iets moois te verzinnen dat op niks slaagt. Maar als er een probleem is, moeten ze dat gewoon zeggen, dan weet ik tenminste wat er mis is en waarom en vertraging is. Dat hebben ze nu ook door denk ik… Op de universiteit ben ik bijna gere zijn held…. Omdat ik het durfde van zelfs tegen de onderdirecteur de eisen van de unief te verdedigen… Voor mij telde echter maar 1 ding. 1Mbps voor mij ALLEEN!!!! Daar zou ik tegen de president van Ethiopie voor beginnen op de moment ….. Nee, ik ben blij dat het hier eindelijk is, ze wachten daar al lang op en tis nodig ook.

Wat de workshop betreft…. Dat was een fiasco…. Alle tis te zeggen. Dinsdag in de workshop. Ik loop al heel de week te zagen van zouden we is ni beginne met de voorbereiding…. Maar vrijdags voordien komt men tot het besef dat we de lunch nog moeten regelen en de versnaperingen en de zaal en de …. Eigenlijk alles…. Resultaat, geen lunch. + de pech dat er dinsdag voormiddag geen stroom was. Dus moesten we het spreiden over 2 dagen, wat natuurlijk onze planning(jaja ik ben er in geslaagd om een planning bijeen te krijgen voor deze dag J) in de war stuurde. Verder zou er volgens gere 100 man komen. Ik zei hem als ik de helft zie ben ik al blij. Maar het was eerder de helft van de helft. Daarbij kwam dat de chairmen voor de dagen en discussies gewoon nie kwamen opdagen. Het gevolg was dat ik ze allemaal heb mogen doen ipv 1 discussie. Het managment is hier naart schijnt vrij corrupt… Ik kan er zelf ni echt over oordelen,maar de vragen die ik gehad heb, de oplossingen daarvoor zouden louter verbeteringen opleveren voor het management zelf, bijna nooit voor de rest van de unief, laat staan de studenten…. Als ge eens rondhoord, hoor je overal dat niemand echt achter de directie staat. Vertrouwen in het ict centre was dan ook ver te zoeken en de discussies werden bekogeld met verschrikkelijk hete patatten, die gere en dr John(die hier al jaren werken…) heel vriendelijk naar mij doorverwezen. Mijn 2 duimen en dikke tenen waren zo leeg als het maar zijn kan op het einde van de workshop. Ik heb nog nooit zo moeten improviseren en tegelijkertijd ook nog is zien da ge geen dingen zegt waar ze het ict centre later op kunnen bekritiseren…. Maar als dank daarvoor hebben John en Gere me toch meegenomen naar de stad om iets te gaan eten op hun kosten. Dat is dan ook weer leuk.

Verder ben ik hier met vanalles en nog wat bezig. Alles waar het woord informatica in komt, komt op mijne bureau terecht…  Als ik wou, mocht ik hier direct beginnen, 10000birr/maand onmiddellijk. 10000/maand hier is een zeer degelijk loon, als ge weet dat de mensen waarmee ik werk 2000-3000/maand hebben. Verleidelijk, maar ik denk dat ik toch moet passen. Ik ben hier graag, maar om hier te blijven, dat is wat veel van het goede.

Ik moet wel zeggen, ik heb het hier meer en meer naar mijn zin. Eenmaal ge hun manier van leven wat gewoon zijt is het hier eigenlijk een paradijs. Smorgens opstaan met het zonneke, rustig klaarmaken, met de zon op uw gezicht wandelt ge naar het cafe om wat brood te gaan halen voor ontbijt. Smiddag’s op terras een vers  fruitsapke en s’avonds na het werk in de stad waar het gezellig is met de winkeltjes die laat open zijn en iedereen die goeiedag zegt. Gewoon opt gemak met de collega’s wat shai (thee) gaan drinken. En toch werk ik hard ook. Ik snap het zelf niet. Ge moet het hier gewoon nemen zoals het komt en ni te veel nadenken en dat is heel anders dan bij ons. Een ZEER welkome afwisseling trouwens!

Deze avond bijvoorbeeld heel het internet gedoe afgewerkt. Daarna met Girmay,Gere en teklay iets gaan eten down town en daarna naar een cafeke gegaan om daar rustig uit te blazen van al het gediscussieer met de mannen van het ETC. Op zon moment voelt ge u echt op vakantie. Palmbomen in de straten. 10u s’avonds en nog warm genoeg om met korte mouwen en korte broek rond te crossen. Vooraleer we naar huis gingen, moest Gere eerst nog  wat baby melk poeder of zoiets gaan kopen voor zijne kleine. Blijkbaar was alleen nestle goe voor het manneke, want gere wist mij te vertellen dat em niks anders wou. Zijn volgende vraag was, well hans, what shall i buy for you…(terwijl ik voor mezelf wa bananen aant pakken was) In belgie moesten ze mij dat geen 2 keer vragen. Maar hier voelt ge uw eigen schuldig. Het zou andersom moeten zijn, maar ge krijgt de kans niet. Ik nodig hen altijd uit om iets te gaan drinken smiddags of zo, maar ik krijg bijna nooit de kans om te betalen. Geloof het of niet, maar ik voel mij dan echt schuldig, zeker hier. In elk geval, ik had gewoon een paar bananen gepakt om morgen op te eten. Maar ik ben uiteindelijk naar huis gegaan met 2kg banaan….  Gere vond dat het anders de moeite ni was…. En hij heeft nog betaald ook, hoe hard ik ook aandrong om zelf te betalen. Ik vind dat echt erg. Ik bedoel, tis plezant natuurlijk  dat al waar ge nog maar naar kijkt u wordt aangeboden, maar ge voelt u ongeloofelijk schuldig, geloof mij! Daarom probeer ik dus zoveel mogelijk naar de winkels te gaan als ik alleen ben ofzo. Anders willen die altijd betalen en dat kan ni aanvaarden, zoals ik al zei ,het zou omgekeerd moeten zijn.

Gere heeft me ook gezegd dat hij me ging uitnodigen om bij hem thuis te komen eten. Dat vind ik een hele eer!!  En het maakt me blij ook. Dat wil toch zeggen dat ze je iets of wat appreciëren denk ik. En dat geeft een goed gevoel. Ik weet alleen nog niet wat ik moet meebrengen dan. Ik kan toch moeilijk met legen handen daar aan komen. Dus ik zal op zoek moeten gaan naar iets geschikts.

Ik moet stillaan ook is beginnen plannen maken om andere steden te bezoeken, dat wil ik zeker ook nog gedaan hebben! Ik heb al veel info gekregen over waar ik overal moet zijn en ben dus zeer nieuwsgierig. Ik heb nog 2 maanden natuurlijk,maar zo lang is dat ook niet meer he. En ik moet hier natuurlijk ook nog werken.

Alle, mijn inspiratiebron is zonder naft aant vallen, dus ik zal moeten stoppen vrees ik…

Hopelijk heb ik vanaf volgende week wat meer tijd voor de blog ;-)

Ik gaan nog ne kilo banaan eten en dan maar slapen zekers…. Morgen(zondag) Jaja om 8u smorgens present om te werken heJ

 

slaapwel

Vandaag is het een feestag. Tenminste voor de moslims, maar blijkbaar is iedereen ineens moslim want er is hier geen kat te bespeuren. Alleen maar stindieren, 1 toch allesinds. Ik heb deze middag een uit mijn kantoor moeten jagen, ik had de raam laten openstaan om wat frisse lucht binnen te laten. Meneer stinkdier moet dat gezien hebben en dacht eens goeiedag te komen zeggen. Al sjaans dat hem zijn wapen nie heeft gebruikt. Da zijn eigenlijk best grote beesten. Ik was ook juist te laat met men kodak spijtig genoeg.

Vandaag dus feestdag, wil zeggen ikke niet te hard werken he. Op mijn gemakske naar werk gegaan smorgens (een uurtje later dan gewoonlijk) Daar een keer de nieuwe versie van vmware uitgestest (ik was die ondertussen aant downloaden van 2 weken geleden ofzo) geef mij maar de oude ;-) Maar in elk geval interessant voor hier te gebruiken aangezien ze zich het hier ni kunnen permiteren om 87 servers te kopen.

Daarnaast heb ik morgen een drukke agenda en dus een hoop dingen voor te bereiden. Onder andere een presentatie van wat ik allemaal heb uitgespookt de laatste weken. Het is een presentatie van 34 dia's geworden (ik heb hard gewerkt :-) en nee het staat ni vo mee foto's) Ik heb morgen ook 3 meetings waarvoor ik vanalles moest voorbereiden, dus daar ook maar op mijn gemak aan begonnen. 

Tegen de middag aan ben ik dan gaan lunchen. Op weg naar de kantine,kwam ik Jake tegen, een student hier die ik heb leren kennen. Die kwam op zijn beurt een vriendin van hem tegen en zo waren we met 3 om te lunchen. Dan maar een grote injerra schotel besteld met vanalle sauzen. Ging er goed in. Na het eten heb ik hun 2 en mezelf getrakteerd op een fruitsake,zoals gewoonlijk een vers natuurlijk. Ondertussen was ter sprake gekomen dat ik nog naar de stad moest ergens vandaag. Blijkbaar moest die vriendin van jake ook daar naartoe. Dus vroeg ze of ik geen zin had om na het werk naar de stad te gaan om iets te eten en dan naar de winkel te gaan. Waarom ook niet. Twas anders wel een knappe ;-)

Terug volgetankt, kon ik terug aan het werk. Ik was nog geen 10m op kantoor en miftah stond aan mijn deur. Hij had een paar vragen over raid. Ikke hem alles een keer uitgelegd en dan was ie content. Daarna wat verder gedaan aan al mijn voorbereidingen voor morgen. Tegen een uur of 4 had ik er genoeg van, om half 5 had ik trouwens ook met Elda(het meiske van deze middag) afgesproken aan de ingang van de campus. Dus op mijn gemak naar de poort geslenterd,daar nog wa staan wachten en hup, de taxi in en 10m later waren we in de stad.

Eerst wat rond gewandeld en daarna iets gaan eten in een restaurantje in een donker straatje. Ik weet niet wat het was, iets met injerra (duh) maar het was zeer lekker. Nog iets gedronken en door gegaan. Na het eten dus nog een uurtje of 2 in de stad rond gelopen, mekelle is eigenlijk zeer gezellig in het donker en mijn gezelschap was zeer aangenaam. Hoewel ze haar mond niet kon houden over haar studies,tot vervelens toe. Maar ze ging er zo in op dat ik haar gewoon heb laten doen,studeren wordt hier veel serieuzer genomen dan bij ons en iedereen wil bijleren,eender wat. ik weet nu alles van wat ze ooit gedaan heeft in school, tot de commentaren van leerkrachten op haar taken van de afgelopen 2 jaar. Die heeft wel een goed geheugen vond ik......

Bonn het werd eens tijd om terug naar de campus te gaan. Eens daar, heb ik Elda een goede nacht gewenst en ben ik naar kantoor gegaan om rap nog wat op mijn blog te zetten en mijn spullen op te pikken. Van de moment dat ik dit hier heb gepost, ga ik naar huis en men bed in. Morgen vroeg op.

Slaapwel

Het begint stillaan tijd te worden dat er hier nieuwe hardware komt. Ik heb een 4 tal projectjes zo ver als ik kon voorbereid, maar sta nu te wachten op ofwel hardware of software om verder te kunnen. Ondertussen bereid ik me dan maar voor op de workshop die eraan komt. Volgende dinsdag is er een workshop gepland over het ict centre. Ik moet onderandere een discussie voorzitten over een aantal belangrijke punten. Ik ben is benieuwd. Ik zal ook een aantal presentaties moeten doen over de toekomst plannen voor het ict center.

Vrijdag daarentegen moet ik een presentatie doe over al het werk dat we in de voorbije 2 weken hebben gedaan en wat we de volgende 2 weken zoeken te doen. Mijn presentatie gaat LANG duren, ik heb in de voorbije 2 weken heel wat zaken op punt gezet. Samen met een aantal mensen hier natuurlijk. Hopelijk kan ik al mijn opgestarte projecten in de volgende 2 weken afwerken. Dat zou een hele vooruitgang betekenen hier. Als alles goed mag gaan, dan zou ik de 3 campussen kunnen verbinden met een redundante connectie. Het internet zou sneller worden en de setup eenvoudiger. Daarnaast kan ik beginnen met de installatie van een boekhoudprogramma dat server based werkt. Dus de data zou veiliger en centraal zijn. Hopelijk heb ik tegen volgende week 2 nieuwe dellen zodat ik ook Active directory kan beginnen implementeren op deze campus. Dus een heel aantal zaken die een grote stap vooruit zouden betekenen.
Op de moment ben ik het datacenter opnieuw aant designen.Gewoon de layout. Want het is nogal een rommelhoop op de moment. En ook ga ik er proberen op aan te sturen dat ze een verhoogde vloer leggen, zodat alle kabels onder de vloer kunnen en niemand er meer kan over struikelen. Daarnaast zal ik ook eens naar de stroomcircuits moeten kijken wat ze bouwen dat hier maar allemaal bijaan zonder goed na te denken. In elk geval ze willen wel de goeie richting uit, ze heben alleen een klein beetje hulp nodig en een jumpstart.

Deze voormiddag was en niks op de campus. Letterlijk. Geen volk,geen water,geen elektriciteit. Dus ik heb me op een terraske gezet met een advocadosapke.... heerlijk! Al sjaans dat ze hier eten maken met een gasvuur,anders had ik smiddags geen eten gehad. Dus een rustige dag voor mij. Aangezien ik dus zo goed als werkloos ben omdat ik op alles moet wachten ben ik maar wat gaan surfen naar goede oplossingen voor hun datacenter en ook naar UPS'en. Daarnaast heb ik ook wat ellentrikkers werk verricht omdat de ups's die ze nu hebben andere power plus hadden dan de stopcontacten hier. Wat hebben ze dan maar gedaan. Die dingen open gevezen en 2 draden aangezet en die elk in een gat van het stopcontact geduwd.....!!! Na de stroompanne wou 1 van de ups'en ni meer starten,een van de kabels was afgebroken omdat er teveel mee gewrongen was. Ik heb dan maar ergens een stroomkabel gaan pikken met een juist stopcontact, daar het eind afgeknipt en die in de ups gevezen. Zo was er tenminste een veilige manier om die dingen in de pries te steken.

Vandaag had ik ook sjaans. Ergens in de namiddag moest ik even op mijn kamer zijn, maar toen ik daar aankwam stond het stampvol mee kuisvrouwen. Maar die hadden geen sleutel van mijn huizeke. Ik kwam denk ik net op tijd, want ze waren hun spullen al bijeen aant doen. Maar ik heb zo subtiel toch teken gedaan dat ze ne keer mochten passeren in mijn huizeke. Dus nu is alles mooi gekuist. (hoewel ge langs de kanten nog BERGEN stof vind,maar het is toch al een stuk beter)

Voila dat was het voor vandaag, veel is er eigenlijk ni gebeurd aangezien er geen stroom of water was tot een uur of 2.

 

Voila het is weer weekend,ondertussen mijn 3^e week hier denk ik. Aangezien een mysterieuze            e pauwels, mij liet weten dat mijn eindwerk aandacht vereiste en dat hij eigenlijk wel gelijk had,heb ik deze zaterdag maar gewijd aan mijn eindwerk. Of op zen minst de voormiddag.(is sta hier met de zon op, dus dat is 6u half 7) Tegen 1u ben ik gaan lunchen. In de cafetaria zaten mijn 2 cubaanse vrienden, Carlos (aka Charlie) en Santiago. Ze zijn hier beiden voor 2 jaar, maar 1,5 zit er al op. Eind augustus gaan ze terug naar Cuba. Ik ben dan maar bij hun gaan zitten en we hebben wat gebabbeld over vanalles. Wat ik niet wist is dat er nog een cubaan op de universiteit was. Hij kwam toevallig ook net zijn luch eten. Dr. Cruiz. Zag er mij stokoud uit,maar kranig kereltje. Alledrie zeer fijne mensen. Ze komen elk uit een verschillende deel van Cuba. Charlie van het westen,Dr. Cruiz van het midden en santiago van het oosten van Cuba. De Dus als ik ooit naar cuba ga heb ik altijd iemand om me de weg te wijzen. Ze vroegen me ook direct of ik niet eens naar cuba kwam. Temeer omdat het vlir project(waardoor ik hier zit) ook aan de universiteit van Dr. Cruiz gebonden is. Een reden om mijn jaar nog is te doen.... (dacht het niet,liever op vakantie naar cuba dan om te werken J) Vanaf de moment dat ik ze vertelde dat ik met ict bezig was, kreeg ik een regen van vragen over me heen. De ene wilt een pc kopen, de andere wil zijn tv aan zijn pc hangen, het internet is te traag,…… Maar snel van onderwerp veranderd en gevraagd wa weer het in Cuba is. Ik had al wel gezegd waar mijn kantoor was, ik denk dat ik de mannen deze week op meer plaatsen dan alleen de cafetaria ga zien….

Na de middag moest ik effe naar huis, een paar papier opikken die ik was vergeten. Ik zag dat het datacenter open was en dacht ik ga eens rap zien wie er is. Beter ni gedaan. Van die papier is niks gekomen. Awout was bezig met zijn windows 2003 te testen tesamen met AD. Hij kon wel wat hulp gebruiken en voor ik het wist was het 18u. Dan maar gaan eten en daarna nog wat gesurft en gemaild en dan naar huis.

 

Zondag was rustiger. Zoals gewoonlijk is het plan zondags naar de stad te gaan en wat rond te hangen. Eerst gaan eten zoals gewoonlijk in het Aksum hotel om daarna op mijn doodste gemak wat door de hoofdstraat te slenteren tot aan de winkel waar ik gewoonlijk ga. Daar wat spullen gekocht en dan maar wat tijd gaan verdoen in Lucy park. Toen ik het daar beu was, ben ik al slenterend terug gegaan van waar ik kwam. Met een broodnodige tussenstop in het “central cafe” Ze hebben daar goeie cake en nog betere vruchtensappen. Deze keer ging ik voor een ananassapke. Overheerlijk en lekker fris. Om eerlijk te zijn was ik het beu in de stad en had ik ni veel zin om nog naar het castle hotel te wandelen, helemaal aan de andere kant van de stad. Het was nog maar 15u, maar ik heb toch maar een taxi gezocht om terug naar de campus te gaan.

Nu, tegenover de oprit van de campus is een soort grote zandweg naar ergens…. Ik kon mezelf niet bedwingen en ben dan maar die zandweg opgewandeld. Dat is ook waar ge zo mooi de zon kunt zien ondergaan, maar ik was nog nooit ni verder geweest dan een tiental meter. Nu dus wel. Ik denk dat ik een kilometer of 3 – 4 gedaan heb over afrikaanse vlakte met droog gras en nog droogerdere grond. Dat gaf me een geweldig gevoel van vrijheid. En het zicht is adembenemend, grasvlakte zover ge kunt zien, met bergen op de achtergrond. Nu op het einde van die 4 km kwam er een dorpje in zicht. Ik dacht waarom niet en ben door gegaan om eens te gaan piepen. Ik had er geen spijt van.

Als je de eerste 100m van het dorp wegdenkt, zou je denken dat je terug in de middeleeuwen zit. Zandweggetjes ingedijkt met muurtjes gemaakt van stukken rots. Hutten van klei en stro. STOF!! Maar het deed me iets, ik denk dat dit het echte Ethiopie is. Mensen leven hier nog op een veel primitievere manier dan en de stad. Maar ze leken mij allemaal zeer gelukkig. In de stad zitten er constant bedelaars naar je te roepen voor geld. Ik heb hier geen ene gezien. Behalve een moeder met 3 kinderen die geld kwam vragen. Maar ik ben principieel tegen geld geven. Wat ik wel nog had waren de 3 broodjes die ik van deze middag had meegenomen. Ik zei haar dat ik geen geld wou geven, maar wel de broodjes. Je zag dat de kindertjes echt mager waren in vergelijking met de andere die ik al was tegengekomen. Blijkbaar was ze blij met mijn voorstel,want ze moest geen seconde nadenken over de broodjes aan te nemen. En nog minder om ze in de mondjes van haar kindjes te duwen.

Over kindertjes gesproken. Ken je het typische zicht uit films of national geographic, waar al die kinderen als een zwerm achter die vreemde lopen… Wel het bestaat echt en ik heb het meegemaakt vandaag. Ze hebben me door heel het dorp gevolgd en hun kostelijk geamuseerd denk ik want ze konden ni stoppen mee te lachen. Hoogstwaarschijnlijk met mij… En ze riepen wel op mij hoor faranji,faranji…. Maar als ik me omdraaide, zelfs met een lach op mijn gezicht, deden ze toch een paar passen achteruit. Ik heb toch een foto van hen mogen nemen. Ik wou hem wel laten zien, maar ze durfden toch niet tot bij mij komen.  Door dit dorpje wandelen was tot nu toe al de mooiste ervaring van heel deze 3 weken. De mensen waren er allemaal vriendelijk en zeiden allemaal een goeie dag. De meesten kwamen zelfs achter mij aan om gewoon een hand te geven. Zonder geld te vragen. In de stad gebeurd dat niet veel zonder dat laatste.

Tegen een uur of 5 half zes besloot ik terug te keren. Ik had tenslotte nog een 4 km te gaan. Opnieuw dat gevoel van vrijheid over die vlakte. Geweldig gewoon. Maar deze keer waren er ook kindertjes. Maar niet zon vriendelijke als in het dorpje. Diegene die ik buiten het dorpje ben tegengekomen, zijn allemaal Bill Gates’en in spé. Ze kunnen amper hun eigen taal, maar 1 woord kennen ze maar al te goed….. MONEY!!! Dat kennen ze allemaal. Maar deze kindertjes waren niet van zin op te geven omdat ik gewoon voorbij wandelde. Ze kwamen naar me toe gelopen,trokken aan mijn hemd liepen voor mijn voeten…..  En zodus, daar gingen mijn pas gekochte mentoskes al. De joeng hadden mij goe liggen…… Maar ach ja tzijn maar mentossen. Probleem is, volgende keer als die mijn zien passeren heb ik het wsl zeker zitten,want dan weten ze dat ik vorige keer hun ook iets heb gegeven. Maar dat zullen we dan wel zien.

In elk geval, zo was het weer tijd om avond eten te gaan zoeken. Achteraf bekeken had ik maar van 1 ding spijt vandaag. En dat is dat ik niet gerekend had dat ik naar die dorpje ging stappen en dus ook zonder zonnecreme weg was. Daar heb ik nu veel spijt van. Mijn kuiten zijn rood als tomaten en da jeukt verschrikkelijk. Hetzelfde geld voor mijn armen…… Ge moet er iets voor over hebben zekers…..

Ik zal ook nog een paar nieuwe foto’s van vandaag op internet zetten, dan krijg je toch een beetje een indruk hoe het was.

Tot de volgende keer maar weer…..

Op aanvraag van een bevallige J dame, toevallig in blij de verwachting van hopelijk een sterk op haar gelijkende kleine…. En aangezien er dikwijls op werk ni veel ander te doen valt dan wat blog te lezen, moeten we ook hier onze verantwoordelijkheid nemen en deze dame voorzien van verse lectuur. J

Vandaag ben ik vroeger moeten opstaan dan gewoonlijk. Om half 9 GMT +3 oftewel half 3 op 12 maart 2000 ethiopische kalender oftewel half 7 Belgische tijd. Had ik afgesproken met de meid van Dr. John. Zei had voor een 40birr mijn was gedaan. 4€ voor een halve dag werk. En dan moet je rekenen dat het menske hiermee meer verdiend dat de gemiddelde arbeider per dag hier. Een heel vriendelijk madammeke moet ik zeggen, hoewel we mekaar voor geen haar verstonden bleken we mekaar toch te begrijpen. A ja, zij geeft was en ik geeft geld. Simpel he! Maar ondertussen kan ik toch ook al goeiendag zeggen in het amhaars en ook danku dus dat ging er met alle plezier af.

Daarna moest ik maken dat ik op mijn kantoor was, want om 9u GMT+3 oftwel 3 o’clock Ethiopische tijd oftewel 7u Belgische tijd, had ik interviews met kandidaten voor een job in het ict center. Dit tesamen met Gerbre,Giramay en nog enen van den andere campus die ik zijne naam ni ken maar hij de mijne wel. Ik mocht 4 mensen een keer het vuur aan de schenen leggen. 4 van de 25. Eerder deze week hadden al een 25 tal kandidaten een examen moeten afleggen dat ik samen met girmay heb opgesteld. Dit ging over technische dingen ivm netwerken. Van die 25 was er maar 1 die erin slaagde van meer dan 50% te halen. Dat beloofd…. Dus de 4 beste mochten komen solliciteren.

Om eerlijke te zijn, was geen 1 van de kandidaten echt geschikt voor de job. Maar dat is mijn mening. Ze hadden geen 1 van allemaal nog maar het minste praktische ervaring met netwerken. Wel met servers en windhozen, maar niet echt puur netwerking. Verder stelde ik een typische vraag wat men in BE ook zou stellen en dat is 3 goede en 3 slechte eigenschappen. Wat mij opviel is dat alle 4 de kandidaten nobodies waren, want nobody ’s perfect…. Geen een van hen had slechte eigenschappen. Ook geen 1 van hen kon echt motiveren waarom hij hier zou willen werken. Raar… Maar het zal wsl aan de cultuur liggen. Uiteraard had ik die vragen eerst aan gerbremariam laten zien, om zeker te zijn dat ik hier niemand tegen zijn schenen stampte he. In elk geval uit die 4 moesten we iemand kiezen. Het moest vandaag beslist zijn van gerbre. Dus dat hebben we gedaan. 1ne content gemaakt en 1ne slecht gezind gemaakt. Ondanks dat gerbre het hoofd van het ict center is, was hij toch snel om aan dr john te vragen om het slechte nieuws over te brengen aan diegenen die niet waren geselecteerd…. En zo was mijn voormiddag snel om.

Na de gesprekken op mijn gemakske met girmay en gerbre ene gaan pakken. Ene fruitsap wel te verstaan J papayapap hmmmm. Daar nog wat nagepraat over de hele voormiddag. Maar ook over projectmanagment en projectleiderschap. Gerbre is zeer geïnteresseerd in die dingen en is daar ook actief mee bezig. Daarom vroeg hij of ik hierin ervaring had. Niet veel, maar toch een beetje. Ik heb hem dan verteld hoe ik dingen zou aanpakken. Maar een team leiden is hier niet zo simpel blijkbaar. Mensen reageren hier heel anders en plannen is zeker niet hun sterkste kant. Er hier nog 1 persoon die goed met Cisco zou kunnen werken en hij is ook teamleider van het datacenterteam. Maar die gast houd liever alles voor zich en doet liever alles op zijn eentje en heeft zeer zwaar last van uitstelgedrag. Ik heb de indruk dat gerbremariam hem niet zo graag heeft om die redenen. Komt daarbij dat ik ook de indruk krijg dat hij mij beziet als bedreiging omdat hij nu niet meer de enige is met kennis van zaken. Maar goed we zien wel. Ik ga me hier defensief opstellen en met iedereen opschieten is de boodschap!

In de namiddag heb ik dan verder gewerkt aan mijn firewall en router setup. Deze is nu af. Het enige wat ons rest is naar de isp te stappen en uit te zoeken hoe ze van zin zijn om de nieuwe internetlijn aan te sluiten. Daarnaast moet ik ook een gbic interface vinden voor een fiber van deze campus naar de aider campus. Miftah, die gast die liever alles alleen doet, is verantwoordelijk voor al dat materiaal. Hij heeft me al is vertelt dat hij er zo zeker nog heeft en ze mij ging geven. Maar zoals verwacht weet hij van niets meer. Ondanks dat ik hem er elke dag aan herinner. Morgen ga ik dit gewoon aan gerbre vragen dan heb ik die direct. En dan kunnen we eindelijk het netwerk in de aider campus tegoei afwerken. Dan is iedereen blij (behalve miftah mss) Zoals je merkt heb ik het toch niet met die gast. Gewoon omdat die altijd tegendoet zonder goede reden en hij heeft nogal een hoge dunk van zichzelf.

Mijn avond ziet er vrij standaard uit, op men gemak gaan eten. Naar huis slenteren en men nest in.

Voor diegenen die het misschien nog niet hadden gezien. Bij de sectie “Links” , aan de linkerkant van deze blog staat nu een link “foto’s” hier kan je een aantal sfeerfoto’s van hier vinden.

Slaapwel Inge ;-)

Vandaag zondag. Op mijn gemakske opgestaan. Ni te vroeg ni te laat. En aangezien het tijd wordt om wat inkopen te doen, maar naar de stad gegaan. Eerste stop:Seti supermarket. De beste winkel die ik tot nu toe hier heb tegengekomen. Ze verkopen er zelfs potten chocco J Nog ni tegengekomen hier tot vandaag dan. Aangezien die winkel tegenover lucy park is, ben ik daar nog maar op mijn gemakske wa gaan zitten. Tis daar zeer aangenaam.

Tegen een uur of 1 begon mijn maag te roepen achter iets om ze te vullen. En ik vond dat ik al 2 weken vrij sober(maar daarom niet slechter) had gegeten en dat het tijd was om mezelf eens te trakteren op een zondagmaal. Daarvoor kon ik terecht in het Aksum Hotel. Het beste hotel van de stad. Ik heb me daar een broodje met tomaten,ajuin,en een of ander soort vlees besteld en daarbij een portie….. jawel French Fries!! Zelfs dat hebben ze hier. Ik kon het natuurlijk wel ni laten om die mannen daar er effe op te wijzen dat french fries dikke zever is en dat een trotse Belg de plicht had van hen daarop te wijzen. Die mannen wisten van niks, maar hebben mij plechtig beloofd van hun menu te veranderen en een Belgian Fries van zouden maken. Ik ben is benieuwd…… Als dessert heb ik me een verse fruitsalade genomen. Die was erg lekker en verfrissend. Uiteindelijk heb ik voor al dat lekkers 50birr betaald. Een 5€. Duur kan je dat niet noemen.

Na mijn overheerlijke lunch had ik nood aan een plek om te bekomen. De plek bij uitstek daarvoor hier is zoals ik vorige zondag al zei, het terras van het Abreha Castle Hotel. Wat een geweldige plek! Ik heb me daar tegen een uur of half 3 hene gezet en ben niet meer rechtgestaan tot een uur of 5. Ik zit daar echt graag. Aangezien ik dan toch daar was, heb ik daar ook maar mijn avondeten genomen omdat ik anders weer in de cafetaria van de campus terechtkom en ik wil ook wel is wat anders eten dan wat ze daar hebben.  Ik heb me een mixed grill besteld. Dat had ik beter niet gedaan. Ik weet niet waarom ze het grill noemen, want het vlees was wel warm gemaakt, maar zeker ni gekookt, laat staan gegrild. Dat kwam samen met rijst en brood. De rijst en het brood waren wel goed J maar zo rauw warm vlees is het toch niet. Snel doorgespoeld met een sprite. Nog een uurtje blijven zitten en dan op zoek naar een taxi naar huis. Dat was deze keer de moeite….. Ik heb een uur moeten zoeken achter een taxi. Alles zat vol. Maar als sjaans, ik had nog eentje gevonden ergens verstopt achter een hoekje. Yes. Zo ben ik uiteindelijk weer op de campus geraakt, waar ik een van de mooiste uitzichten tot nu toe heb mogen meemaken. Rond 7u begint de zon hier onder te gaan en net buiten de campus is een grote typische vlakte voor hier. Maar de zon stond net boven de heuvels die aan de horizon te zien waren. Prachtig zicht. Natuurlijk had ik mij kodak thuis gelaten, aangezien ik vorige zondag al alles wat er in mekelle te zien valt op foto had gezet. Maar geen paniek, die zon is er elke dag, dus ik ga zeker nog een terug met mijn kodakske. Zo kunde gulle thuis dat ook eens zien.

Voila. Terug naar mij kamerte en wat wassen en dan bedje in. Uiteindelijk eet je hier toch aanzienlijk minder dan thuis en dat voel je in je fysiek. Daarbij komt dat het hier berg op berg af stappen is heel de tijd. Dus nu ben ik best moe aant worden en wordt het tijd dat ik me op men gemak op men bed leg. Dada..

Opstaaaaaaaaan zegt mijn wekker. Hoewel ik al wakker was om 12 o’clock in the morning. Tijd wordt hier echt geweldig logisch uitgedrukt. Bij zonsopgangang is het 12u in de morgen. Als de zon 1 uurtje heeft geschenen is het 1u in de morgen. Yes yes. Dus ik had met Gerbremariam en Girmay afgesproken om 3u in de morgen(dus 9u smorgens normale tijd of 7u smorgen Belgische tijd J) kunde nog volgen…..

Dus we hadden afgesproken om de switch voor de nieuwe campus ter plekke te gaan installeren. Hoewel ik dat op het laatste moment geen goed idee vond. Ik stelde voor van hem hier te configureren omdat gewoonlijk niet alles loopt zoals het moet. Ook al ben je goed voorbereid zoals wij waren. En al maar goed. Want op een of andere reden van het “ip address” commando niet beschikbaar op eender welke interface.

We hadden de switch(Cisco 4506) eerst geconfigureerd in het kantoor va Gerbre. Omdat we dachten dat we op internet wel snel de reden zouden vinden waarom we geen ip konden toekennen hebben we dat overgeslagen en de rest al geconfigureerd. Daarna zijn we met het 25kg zware geval naar het datacenter getrokken om het daar aan de rest van het netwerk te hangen en zo te testen. Er was maar 1 probleem. Blijkbaar was de reden waarom we geen ip konden toekennen toch niet zo snel te vinden als we dachten.

We hadden al heel de morgen hard gewerkt (op zaterdag btw) dus gerbre vond dat het tijd was om ene te gaan drinken. Vanaf toen begon de pret helemaal. We zijn dan ene gaan drinken op het terraske van een cafeke op de campus. Dat ding met de fuitsapkes. Vandaag ene met ananas voor mij. We zijn dan aan de klap geraakt over compleet andere dingen dan Cisco. Gelachen dat we hebben gedaan ni gewoon, echt plezant. Zo waren zo op gegeven moment mijn kuiten aan het vergelijken met die van teklay. Die mannen hebben hier allemaal maar dunne benekes en armpkes. Maar was grappig voor ons allemaal. Op ne gegeven moment zijn we zelf over geloof en religie aant lachen geweest. (wat ge hier zo snel ni meemaakt) Kortom twas daar plezant. Dat heeft zo de rest van de dag geduurd.

Na onze drinkpauze terug aan de slag gegaan. Nog steeds geen oplossing. Dan maar besloten om terug naar onze kantoortjes te gaan en op internet verder te zoeken naar oplossingen. Girmay zag het ni meer zitten om te blijven, want zijn vrouw had al 20 keer gebeld en hij kwam me vertellen dat gij dringend weg moest. Maar met zon grijns op zijn gezicht en met een brede glimlach vertrok hij naar huis J uhu…..sure….. Gerbre en ik zijn nog gebleven en teklay is naar zijn eigen kantoortje gegaan. Uiteindelijk had ik het gevonden. De switch is een L3 switch en om de fysische L3 interfaces te kunnen gebruiken MOET ge routing instellen. Dus het commando “ip routing” moest worden in gegeven en dan per interface nog een “no switchport” Da wast. Die 2 stomme regels. Ikke blij,gerbre blij………….. wij allemaal blij!!! Nu kunnen we de switch volgende maandag gaan plaatsen op de Aider Campus en gaan inzetten. En zo dus ook de hoofdcampus verbinden met de Aider campus!!! Mijn geluk kan niet op vandaag… Ik heb men eigen blij gemaakt omdat ik een probleem heb opgelost. En ik heb die mensen blij gemaakt, want die waren met de moment ongelukkiger aant worden omdat hun switch ni wou werken. YES!

Als we alles terug hadden opgerommeld, nodigde gerbre me uit om nog iets te gaan drinken. Het was nu al 17u Dus waarom niet. We hebben daar een uur of 2 gezeten en gebabbeld over mogelijk interessante zaken om in het netwerk te gebruiken, maar ook over de dingen des levens.. famillie…vrienden….. you know…

Gerbre is echt een fijne mens. Alsook een goede manager. Ondanks de chaos hier en de gewoonte van zonder planning of dergelijke te werken is gerbre constant bezig met dat soort zaken. Om de 2 weken is er een vergadering met het ict personeel. Daar moeten we uitleggen wat we de voorbije 2 weken hebben gedaan en wat we de komende 2 weken van plan zijn. En geloof mij dat zijn ze hier ni gewoon!

Der was zelfs ene die eerst beweerde dat zijn afdeling zoveel werk kreeg dat het ni meer was te doen. Maar als we dan voorstelde van een beetje te plannen, zag hij er het nu helemaal niet van in J

Anyway gerbre stelde zelfs voor om me te vergezellen naar aksum en de andere steden die ik graag zou zien. Ik heb met hem kunnen regelen dat ik ergens wat tijd krijg om wat dingen te gaan bezien. En nu stelde hij zelfs voor om mee te gaan. Graag! Zei ik.

Als onze cola op was is hij naar huis gegaan en ik ben blijven zitten om nog iets te eten. Net toen ik mijn eten had besteld, kwam Jake daar aan. Een student van hier die ik eerder had ontmoet. Hij vroeg of hij en zijn vriend bij aan tafel mochten komen zitten. Aangezien ik daar maar alleen zat had ik daar geen probleem mee.

Jake wist me te vertellen dat zijn kameraad gisteren nogal redelijk bezopen was en dat die dan maar naar de meisjes slaapplaatsen was gegaan om wat tamtam te maken. Hijzelf wist van niks... Aangezien die blijkbaar nog altij aant afzien was van zijn kater was hij al snel weg. Jake en ik zijn nog wat blijven zitten. We hebben nog wat gepraat over vanalles en nog wa. Hij wou vooral weten hoe het was in Belgie en de verschillen met Ethiopie. Aangename kerel die jake. Eigenlijk alle die ethiopiers. Het zijn hier allemaal vriendelijke mensen. Altijd klaar om te helpen. Tegen een uur of 11 zijn we dan door gegaan. En dat was voor mij laat genoeg, ik begon best moe te worden en ik moest dit tekstje hier nog schrijven.

Bij deze wens ik jullie een goede nacht…

Goeie morgen morgen, goeie dag, blij dat ik weer het zonnetje zien mag…..

Opstaan, wassen en maken dat ik in mijn bureau zit! Vandaag een klein beetje te lang blijven liggen, maar toch nog op tijd op mijn bureau. Als je het achteraf bekijkt is het wel grappig. Ik was eigenlijk al een beetje te laat en toch nog de eerste op kantoor. Tijd is hier een compleet ander begrip dan bij ons. Geweldig gewoon. Dat gaat weer wennen worden als ik terug ben.

Om mijn dag te beginnen ben ik eens binnen gesprongen bij Girmay, de netwerk man ter plaatse. Samen hebben we nog wat ideeen uitgewisseld over hoe we ons nieuw netwerk het beste opzetten. Uiteindelijk was het vooral ik die ideen aan hem gaf, maar dat is met alle plezier gedaan hier. Ze zijn hier echt zo leergierig en men toont appreciatie voor wat je doet. Dat geeft een goed gevoel. Terwijl wij druk bezig waren met uitleggen en lachen en af en toe wat te werken kwam Gerbremariam ook eens langs. Hij wou weten hoever we stonden met de zaken. Snel hebben we hem ook even op de hoogte gebracht. Hij wist ons ook te vertellen dat er morgen een presentatie moest gebeuren over ons werk aan de andere mensen van het ict center. Girmay werd heel stil ineens… Maar geen probleem ik zou het wel doen. Een groot bakkes als ik ben, kan een presentatietje toch geen probleem zijn zekers. (Girmay droogt met zijn zakdoek zijn zweetdruppels af J)

Uiteindelijk zijn we tot het besluit gekomen dat we deze zaterdag perfect naar de nieuwe campus kunnen rijden om alles te installeren. Ik heb ondertussen alle configuraties reeds voorbereid en een hele berg plannen en tabellen gemaakt. We zijn er klaar voor! Dus zaterdag hoop ik ons eerste project af te werken. Hoera voor mij en girmay!

Voor de verandering ben ik eens op tijd gaan lunchen. Gewoonlijk begin ik te zeggen dat ik vertrek tegen een uur of 12 en vertrek ik pas om 2u ofzo naar de cafetaria (ge zou het ni zeggen maar ik heb het best druk J) en nu was ik al om half 1 weg. Het was nodig ook want mijn beer was serieus aan het grommen. Om toch maar is iets anders te eten heb ik nog maar eens tegen die gast gezegd:geef mij maar wa gij zou nemen. BIG mistake…. Iets me injerra en ajuin en nog nen hoop pepers etc. man man zuur en pikant tegelijk. Mijn maag zat precies in ne rollercoaster Ik ging een flatulente namiddag tegemoet.

Ben dan na het eten maar naar girmay zijn kantoor terug gegaan om het ergste van die ajuin daar te laten uitwerken en ni in mijn eigen bureaukeJ Hij stond al ver met zijn bekabelingsplan dus dat zag er allemaal goed uit. Dan ben ik maar is binnengesprongen bij awout. Die wist mij te vertellen dat hij al is in Belgie was geweest. En dat hij naar oostende garnalen gaan eten was. Ook dat hij in brussel was geweest. Maar ZONDER manneken pis te zien……joeng joeng zei ik, da moete gewoon gezien hebben als ge daar zijt geweest… Direct een plan opgezocht op internet en aangeduid waar ons pissend manneke staat. Nog  een half uur aant zwansen geweest met die gast en dan terug aan het werk gegaan.

Vandaag was het warmer dan normaal en toch wou samri de ramen toehouden. En ik zat met ne hoop ajuin in mijn maag….Ik kon het echt ni trekken binnen. Dus ik heb mij ergens zon oud schoolbankske gepikt,mijne netwerk kabel door de raam geduwd en mijn eigen geplaceerd int midden van de gang buiten. Zalig dat goede weer hier.  Om een of andere reden keken de mensen allemaal raar. Ik snapte het ni goed. Ik ben dan maar is rap gaan zien of er geen ajuin meer tussen men tanden stak en of men haar nog in de plooi lag, maar nee dat was allemaal ok….. straf…..

Na nog een paar uurtjes op de gang te zitten zat mijn werkdag erop. Snel iets gaan eten en naar huis om mijn laptop af te zetten. Deze avond gingen we met de mensen van het ict center ene drinken “down town”. Bad ass…. Was zeer gezellig en plezant. Alleen ik voel men eige schuldig. Ik mocht kost wat kost NIET betalen voor een rondje. Ik was daar snel over…. J

En zo eindig ik uiteindelijk terug in mijn kamertje op de campus. Het is nu half 10 en ik ga me nog snel wassen en dan slapen. Morgen presentatie en dan les Amhaars, o jee…..

Geeuw.. deze nacht zalig geslapen. Zo goed heb ik hier nog ni geslapen. Zal zijn omdat ik mijn kamer een beetje op orde heb gebracht. Ik had tot nu toe nog niet echt de kans gehad. Na een klein beetje verschuif werk heb ik nu zelfs een heuse bureau op men kamer. Geweldig toch. Goed, tijd om me te gaan wassen. Dat was een aangename verrassing vandaag. Er kwam gewoon water uit de kraan en niet een klein beetje he, nee nee VEEL water. Joepie!! Goed gezind vertrok ik naar mijn kantoortje.

Het internet was nu ook in orde(voor de standaard van hier) Eindelijk kunnen opzoeken wat ik moest weten van de Cisco website. Verder heb ik vandaag maar gedaan wat ik gisteren heb gedaan het netwerk af werken. In mijn ogen is alles klaar. Alle mogelijke plannen en benodigdheden zijn er. Maar mijn vriend Girmay houd om een of andere reden de boot wat af. Vandaag heb ik hem zelfs niet gevonden. Ik ben zeker 5 keer langs geweest op zijn bureau.

Uit noodzaak dus maar begonnen aan de hele E-finance zaak. Ik heb op de moment enkel een stand alone versie die niet in het netwerk werkt(hoewel ik daar mijn twijfels over heb… het is een webapplicatie) Maar om dat ding te installeren,man man, miserie. Ik weet niet wie dat gemaakt heeft maar eigenlijk is de installer gewoon een vbscript dat een hoop unattended installs van java,sql,apache,… aaneenschakelt. Alleen trekt dat script op niks. Als je ook maar 1 stapje doet dat niet in de manual staat(die enkel door getraind IT personeel te decoderen is btw) dan slaat heel het ding vast. Het eerste wat ik dus heb gedaan is dat script een beetje aanpassen zodat het iets leefbaarder werd om ermee te werken. Kennis van sql server is ook een handigheid. “normaal” zou het script de sql server installeren met een aantal accounts etc… NIET dus, allemaal maar zelf doen. Ik heb het eigenlijk eerst anders aangepakt. Toen dat ding raar deed vroeg ik eens aan habtom of hij dit ooit al eens had geïnstalleerd(habtom is verantwoordelijk voor deze zaken) 1 keer zei hij. En toen hij bekeek wat ik aan het doen was, wist  ik genoeg J Veel hulp van hem  zou ik niet hebben. Daarom alles zelf maar gedaan zonder script uiteindelijk. Na een paar uur gepruts eindelijk alles tegoei aan de praat gekregen. Natuurlijk moest er nog iets komen, want hoewel het mij wel wat tijd kostte om alles te laten werken ging dat eigenlijk zonder teveel fouten. Maaar natuurlijk miste er bestanden om die webapplicate tegoei te laten werken. Dusja, al die moeite voor niets. Dan kan ik nu nog op zoek gaan naar die bestanden. Bij de mensen die de app. Aangebracht hebben moet ik al niet zijn, die doen alsof ze van de wereldbol af zijn. En hier op de unief zijn mijn kansen ook al miniem aangezien habtom niet direct wist waar ze waren. Ik ben hier nog niet lang, maar ik weet al wel dat dat wil zeggen dat ze nergens zijn…..

Deze namiddag was een namiddag VOL frustratie. Om een of andere reden hadden suzane en samrawit het in hun hoofd gekregen om via netmeeting met mekaar te babbelen, hoewel ze eigenlijk maar in het lokaal tegenover elkaar zaten…. Maar dat is hier dus de max zoiets en als gevolg stond half die school hier lawaai te maken in mijn bureau en op de gang….  Voor de rest van de tijd zat er dan nog ene aan mijne kop te zagen over Cisco dings. Ik help die graag voort, maar tesamen met het lawaai en het feit dat ie mijn gene second(letterlijk) heeft gerust gelaten ging het er wel lichtelijk over. Nu lawaai is 1 ding, maar als ik zeg hier lawaai wil dat zeggen dat ze met 20 tegelijk precies en krijs wedstrijd houden…. Elke keer rillingen over men rug. Van miserie naar Girmay zijn kantoor gewandeld(die was er blijkbaar toch niet) en me daar afgezonderd van het lawaai…zalig.

S’avonds dan gaan eten in de plaatselijk cafetaria samen met habtom. Ik had een “vegetable sandwich” genomen, wat een broodje met gekookte aardappelen en spinazie bleek te zijn. Niet slecht. Habtom had een of andere injera schotel genomen. Maar uiteindelijk lag meer van die schotel op mijn bord en mijn broek en hemd dan op dat van hem. Eten met hun mond dicht kennen ze niet hier en spreken met eten in uw mond is hier ook een gewoonte denk ik. Resultaat ik kon mee nagenieten van habtom zijn injera schotel…. Geweldig gewoon!

Na het eten dan naar huis gegaan en zoals gewoonlijk zit ik hier dus nu te schrijven wat ik vandaag allemaal heb gedaan. Morgen meer weer met frank…

Pff gisteren weer naar NCIS aan zien geweest. Dat is gewoon te verslavend om af te zetten. Waarom schieten ze nu toch ons kate dood…… Opstaan prikte dus wel een beetje.

Vandaag ziet er hetzelfde uit als gisteren. Werken aan een van de vele taken die mij zijn toegewezen. Op zich wel interessant, allemaal met Cisco dingen prullen, wat ik graag doe. Alleen zou er een betere internetconnectie moeten zijn he, je kan echt NIKS doen hier. Vandaag niks als miserie gehad. En het is een gewoonte van thuis gewoon even de browser open te klikken en snel wat op te zoeken. Hier moet je dus VEEL geduld hebben. Komt daar dan ook nog bij dan vandaag de enige proxy server die nog tegoei werkt(van de 2) iedereen van het net gooide omdat wij allemaal samen naar porno sites aant surfen waren. Jaja, dat doen wij hier heel de dag he, met zen allen die toegang hebben tot internet collectief naar porno sites surfen, dat zit hier in de cultuur….. NIET DUS. Het probleem is volgens mij gewoon dat die proxy servers slecht geconfigureerd zijn en dat de mensen die ze onderhouden maar amper snappen hoe ze werken. Maar zoals nog gezegd je kunt ze het niet kwalijk nemen, ze hebben alles zelf moeten uitzoeken. Vandaag heb ik dus maar verder gedaan met uit de configuratie files van de core switches een netwerkplan op te stellen. Daarbij ben heb ik ontdekt dat ze hier access-lists gebruiken om mensen directe toegang te geven tot het net, zonder proxy. Vandaag durfde ik niet goed, maar morgen staat mijn ip in die lijst! J Geen last meer van al die prul en beperkingen. Vandaag heb ik Girmay betrapt dat hij dit zelf ook zo oplost….. ik heb hem dan subtiel uitgevraagd hoe dat kwam(terwijl ik het al wist, maar iets moet mijn geweten sussen he) Zo kan ik morgen ook zonder vroeging mijn ip bij in de lijst zetten. J

Voor de rest denk ik dat ik me toch eens zal moeten moeien met die proxy servers, wat trouwens ook 1 van hun problemen is,want er werkt namelijk maar 1 proxy meer. Ze hebben er hier 2, op elke campus 1. Maar ze staan niet rechstreeks tussen de internetconnectie en het netwerk. Men wordt doormiddel van access-lists op de switches verplicht om langs daar te gaan. Alle rest is verboden. Persoonlijk denk ik dat het daaraan ligt, waarschijnlijk hebben ze ergens een of andere acl teveel staan en gaat de trafiek daarom niet meer verder. Persoonlijk vind ik dit niet zon goede oplossing, ik zou mijn proxy tussen mijn internet verbinding zetten, zo MOET men hem zowieso passeren en zit je niet te prullen met alleshande acl’s, maar das een persoonlijke mening, want dan heb je geen backup meer. Maar waar een wil is,is een weg, daar moet iets op te vinden zijn. Maar goed, dat is voor later.

Deze middag ben ik gaan eten in het cafetariake van de campus, da eten wordt hier met de dag pikanter, niet te doen. En pikant is geen goede zaak voor mijn darmflora. Hoewel ik moet toegeven dat ik er tot nu toe nog altijd niet echt last heb van gehad, maar er is nog STEEDS geen water in mijn gebouw. Het is te zeggen, beneden komt er water uit de kraan, dat is toch al iets, maar geen toilet in functioneel…. Ik verwijs hier nog maar eens naar het pikant eten hier….(do the math…) Maar ge hoort mij ni  klagen, daarstraks kwam er ene in mijn kantoortje aan de bureau naast mij zitten. Volgens mij heeft die in geen maanden water gezien. Ik riek hem nog steeds…. En dan ziet die dat ik met packet tracer bezig was, komt die toch wel ni vanalles vragen zeker. Op zich geen probleem, maar djeezes die Zenne geur pakte op uwe adem, ni normaal. Ik heb die HEEL rap gezegd wat hij moest doen en dan de raam zo snel mogelijk opengezet voor lucht….. zalig….

In de namiddag kwam dan ook de vice directeur van heel het spel ne keer goeie dag zeggen. Vriendelijke mens. Maar aan de stille kant, dat is niet van de gewoonten hier, dus voor hem pas ik toch op…J Ik ben op tijd(half 7) gestopt met “werken” en ben opnieuw in de cafetaria iets gaan eten. Ik had tegen die gast gezegd: “Voor mij de dagschotel…” maar dat verstond hij precies ni echt. Na het een keer te vertalen in het engels, ging het al iets beter, of dat dacht ik toch. Wat die mij gebracht heeft, ik weet ni wat erin zat en ik wil het ni weten denk ik. Het stonk als de pest en smaken deed het ZEKER niet. Mijn eerste negatieve ervaring met de Ethiopische keuken. Ik heb hem vriendelijk gevraagd of hij nog wat broodjes had en die dan maar gegeten. Hijzelf bleek er niets van te snappen, waarschijnlijk heb ik net hun lievelingseten gekregen,maar dit ging er echt niet in. Het probleem is dat ik dus ook niet weet hoe het noemt, dus waarschijnlijk zal ik het nog wel eens voorgeschoteld krijgen….

Na mijn overheerlijke maaltijd ben ik op mijn gemak naar mijn guest house geslenterd. Eens daar nog maar eens getest voor water in de wc, maar niks…

Ik heb echter wel iets anders ontdenkt. Toen ik naar beneden ging om mijn flessen water te vullen aan de kraan die wel werkte(voor reserve te hebben,slim heJ) zag ik een blanke madam lopen, alle blank, die had ook al een heel aantal uren Ethiopische zonnebank op haar palmares in mijn ogen. Maar ja, dat is hier dan ook gratis he J. Maaaaar ze wandelde naar het guest house naast het mijne. Dus morgen moet ik dat eens uitzoeken, dat is de eerste blanke die ik zie sinds ik hier in mekelle ben geland!! En dan nog in het huis naast mij…. Alle denk ik, want ik heb ze niet effectief zien binnengaan. Maar aangezien daar voor de rest niks is dan een guest house, is de kans groot dat zij daar verblijft. Morgen dus uitzoeken.

Voila, dat was het voor vandaag. Ik ga me nog maar eens aan de pompbak wassen en dan dodokes doen. Tot morgen!

Vandaag opgestaan in de hoop dat er terug water zou zijn. Maar toen ik wakker werd hoorde ik niet het gewoonlijke druppelen van alle mogelijke lekken. Ik denk ook niet dat daar deze avond veel verbetering in zit. Hoewel ik deze morgen mensen van onderhoud ben tegengekomen ik mijn guest house. Zij wisten mij te vertellen dat het aan de hoofdleiding lag. Ook dat ze me wouden verhuizen naar een ander house, maar daar heb ik verder niks meer van gehoord. Ze zouden met dr. John het er eens over hebben. Later op de dag ben ik naar John gegaan om eens te horen, maar nog altijd niks, zo gaat dat hier gewoon J Gelukkig heb ik nog water in flessen om me te wassen. Maar het toilet vormt wel een probleem. Hopelijk is dat hier snel opgelost,hoewel ik daarvoor vrees.Dan maar aan het werk gegaan. Vandaag heb ik heel het campus netwerk in packet tracer gezet. Daarnaast heb ik een ip plan en een hele hoop andere plannen opgesteld. Dat is hier dus nog nooit gedaan. Er is een groot bedrijf hier alles komen configureren en dan weer vertrokken. De mensen die het hier onderhouden hebben op hun eigen houtje alles moeten leren. Op zich is hen dat vrij goed gelukt als je eens rondkijkt, maar ik heb toch het gevoel dat ze niet echt begrijpen waarover het gaat als je wat dieper op de materie ingaat. Je kan hen het ook niet kwalijk nemen denk ik. Ze hebben hier niet het materiaal en leerstof beschikbaar zoals bij ons. Daar heb ik eigenlijk mijn hele dag mee gevuld. Veel valt er dus van vandaag niet te zeggen. Alleen dat ik mij seffens nog een bombolinoke (of 2) ga eten en daarna me ga wassen en dan slapen.Morgen dus weer een update van mijn dag.

 

Ik weet het, ik heb van zaterdag niks online gezet. Dat komt gewoon omdat het eigenlijk de moeite niet was. Ik ben opgestaan om een uur of 10, dan voor de eerste keer in een hele week effectief een douche kunnen nemen. Welliswaar met koud water, maar toch deed dat deugd. Dat is zo eens wat anders dan u gewoon wassen aan de lavabo. De rest van de dag ben ik gewoon op de campus gebleven om wat te werken aan mijn opdrachten. S’avonds tegen een uur of 8 ben ik dan in de cafetaria van de campus een bombolino gaan eten. Dat is een broodje van een soort dikke deeg, eigenlijk kan je dat het beste vergelijken met een grote koude smoutebol. Best lekker. Daarna ben ik naar mijn kamer gegaan om daar nog een aflevering of 2 van the unit te zien op mijn laptop en dan te gaan slapen.

 

Ik heb maar besloten dat zondag toeristen dag is. En zodoende ben ik vandaag dus naar de stad gegaan om een beetje de toerist uit te hangen. Mekelle is best een gezellige stad en de mensen zijn er vriendelijk.  Ik had besloten om het boekje van “the lonely planet” dat ik had gekocht (wat uiteraard over Ethiopië gaat) te volgen en tussen door regelmatig een drankpauze in te lassen in een van de vele barretjes.

Ik ben begonnen met mezelf eerst een beetje te oriënteren om dat ik eigenlijk niet wist waar ik was als ik uit de taxi stapte. Uiteindelijk ben ik uitgekomen bij een groot plein naast pak Lucy en het Keizer johannes  4 museum. Dat was dus mijn plek om te beginnen. Volgens een aantal mensen was het johannes museum zeker de moeite waard, dus dat werd mijn eerste bestemming.

Het museum zelf is het vroegere paleis van keizer Johannes de 4e. Naar europese standaard van paleizen van vroeger vond ik het eigenlijk maar een klein gebouw. Spijtig genoeg is het verboden om foto’s te nemen van de buitenkant. Dit om bedreigingen of aanvallen dergelijke te vermijden. Om binnen te gaan moet je eerst een soort oprit opwandelen tot aan een poort. Daar ging mijn slikker toch een keer goed op en neer hoor. Uit de bosjes langs de zijkant van het pad komt een soldaat met, raad eens wat……. Inderdaad ja een AK gesprongen. Met zijn loop richting mij en zijn vinger duidelijk aan de trekker. Ik bleef dan maar staan want ge weet maar nooit. Na een stilte van een minuut of 5 doet hij teken dat ik verder naar boven mag komen. Maar zijn loop blijft nog altijd naar mij gericht en zijn vinger ligt nog duidelijk op de trekker. Eenmaal ik bij hem ben gaat zijn loop omhoog en gooit hij zijn ak over zijn schouder. Daarna loopt ie met een lach naar mij en geeft mij vriendelijk een hand terwijl hij me in gebrekkig engels verteld dat ik even moet wachten op een gids. Ik weet niet of ze hier mensen altijd begroeten door eerst is met een geweer naar u te richten, maar echt vriendelijk kwam dat toch niet over…. Maar goed uiteindelijk mocht ik binnen en kwam een gids mij halen. Die heeft mij dan zo een 3 kwartiertjes bezig gehouden met zijn uitleg en zijn museum. Persoonlijk vond ik het museum niet echt om over naar huis te schrijven. Er lagen vooral religieuze iconen en een hele hoop ceremoniële kruisen. Op de 2^e verdieping stond dan de troon van Mr Johanes hemzelve. Hij staat nog steeds op dezelde plaats als vroeger. Er stond ook een bed van hem. Een beetje raar om te zien eerst, het bed stond op poten van ongeveer 1,5m hoog. Maar na uitleg te vragen aan de gids was het eigenlijk vrij logisch. Aangezien onze Johannes een keizer was, moest hij altijd het hoogste staan en dus ook liggen in bed J. Verder hingen er ook nog een paar gewaden van zijn kleinzoon en hemzelf. Alsook een paar sjoelderkaapes zoals de gids het zo mooi zei. Hij bedoelde eigenlijk shoulder capes. Maar verder was er in het museum zelf eigenlijk niet veel te zien. Maar voor de ethiopiers zal die mens vrij belangrijk zijn geweest waarschijnlijk. Nu op zich toch nog wel de moeite om eens een kijkje te gaan nemen hoor, voor de prijs moet je het ook niet laten: 24BIRR (+/- 2€) En de gids was gratis, hoewel ik hem toch een fooi van 2BIRR heb gegeven. Fooi geven is hier bijna als in de US een standaard J Maar het was een vriendelijke mens en hij heeft me toch alles uitgelegd dus gaf ik hem graag de fooi. Op weg naar buiten terug die gast met zen ak tegen het lijf gelopen. Deze keer kreeg ik niet zen geweer onder men neus geduwen, maar zijn gsm. Hij wou me graag zijn broer laten zien. Die gaf les op de universiteit waar ik ook zit,sterker nog in informatica. Ik heb die gast toch nog niet zien lopen hier….

Na het museum besloot ik dat het tijd was om ene te gaan drinken. Volgens mij boekje was er niks gezelliger dan in de schaduw in park Lucy te zitten met een fris drankje. Dat heb ik dan ook meteen uitgetest. En inderdaad, op de vliegen na, zit je daar rustig tussen een weelde aan bloemen en andere planten. Dat gaf het parkje een heel hoog hawaii-film gehalte. Na het madammeke3BIRR(0,25€!!! Doet dat maar is na in europa…)  voor mijne Fanta te geven zag ik in mijn boekje dat ik om de volgende bezienswaardigheid te zien, een heel eindje moest stappen. Ik vond dat de ideale gelegenheid om gewoon de grote straten van Mekelle een keer door te wandelen, dat zou wel wat om zijn, maar dan heb ik dat ook weer gezien. Het eerste kwam ik een standbeeld in het midden van een rond punt tegen. Dit was er gezet te nagedachtenis van de 2500 mensen die waren gestorven door een bombardement van de Derg(deel van russich leger). Rap een fotoke genomen en door gegaan.

Na dit rondpunt kom je in een van de hoofdstraten van Mekelle. Hier loopt zowat alle soort van volk rond. Best een gezellige straat met veel winkeltjes en vooral een laundry service(ook al duurt het 4 dagen voor ge uw gerief terug hebt) Dit heb ik zeker genoteerd J Het grappige hier is eigenlijk ik precies als ENIGE blanke in mekelle rondloop. Mensen bekijken je dan ook op gepaste wijze…. (huhh… infidel….(ja zoals achmed)) Ik heb van de hele dag GEEN ENKELE andere blanke of zelfs niemand van andere nationaliteit…(ja nationaliteit, ethiopiers zijn naart schijnt zeer gemakkelijk te herkennen van andere afrikanen zeggen ze zelf, ik daarentegen heb het daar wel wat lastiger mee…) Wat je ook veel hebt hier zijn bedelaars van alle soorten en maten. Van oude vrouwtjes en bompakes tot kinderen groot en klein. De kinderen zijn eigenlijk het grappigste. Een kwam heel vriendelijk naar mij toe gelopen om mij een hand te geven met een blij gezichtje. Ik kon natuurlijk niet weerstaan. Maar toen ze mij een hand had gegeven, ging die hand naar de vorm van een kommetje en kwam een zeer droog uit haar lieftallig mondje: give give….  Dat kon ik wel weerstaan. Met geld te geven aan de kindertjes hier help je niemand. Het moedigt hen alleen maar aan om van school weg te blijven. Wat je dan kan doen om op een beleefde manier nee te zeggen ik zachtjes op hun hoofd tikken met je hele hand. Dat deed ik dus ook. Een paar 100m kwam ik dan weer een hele zwerm van die kindertjes tegen. Zeker een stuk of 10. Allemaal riepen ze Faranji! Faranji! Faranji! Dat wil zoveel zeggen als vreemdeling. Allemaal willen ze geld of sommige proberen papier zakdoekjes te verkopen. Hoe moeilijk het ook is, je moet dit echt weerstaan. Als je wil helpen, kan je beter een plaatselijk schooltje binnenstappen en vragen wat ze allemaal nodig hebben of dergelijke. Maar op zich geeft dit wel karakter aan het stadje. Er zijn ook kindertjes die gewoon ne keer willen wuiven naar meneer faranji of hem een had geven. Ik heb vandaag dan ook zeker 50 brave kindertjes gelukkig gemaakt met een hand of door eens te wuiven. Wat voel ik me goed nu J

Heel die wandeling heeft ongeveer een 2 uurtjes in beslag genomen. Uiteindelijk ben ik dan aangekomen bij de christelijke catherdraal ter plekke. Ook hier hetzelfde als de paleizen, groot is die kathedraal niet, de meeste gewone kerken bij ons zijn groter. Maar om een  of andere reden had deze kathedraal wel iets.  Vandaar ben ik dan verder gewandeld naar wat ik tot nu toe de mooiste plek van heel mijn reis vind.(Waarschijnlijk veranderd dat nog wel, maar het zal toch in de top blijven) Ik kwam aan bij het Abraha Castle Hotel. Na een steile klim op hun lange oprit kom je uit tussen allemaal stuikjes en bloemetjes. Hier zweven de arenden(denk ik) boven je hoofd op zoek naar eten. Daarna ga je een trapje op en kom je uit op het terras. Dit is echt een prachtige plek om te vertoeven. Weg van de drukte van de stad en tussen de natuur met een PRACHTIG!! Uitzicht over mekelle en wat er rond ligt. Als je bij ons een uitzicht over een stad hebt, zie je meestal de volgende ook al liggen, overal waar je kijkt is een skyline. Hier zie je mekelle en dan uitgestrekte bruine vlaktes met daarachter bergen en plateau’s. (TIA?) Fantastisch gewoon!!  Hier heb ik dan ook lang gezeten om te genieten van het uitzicht. Ik denk eraan van zelfs een paar dagen hier te logeren gewoon om in het namiddag zonnetje op het terrasje te zitten. Voor 17USD per nacht kan je ook niet sukkelen.(En dat is dan op 1 of 2 na het beste hotel hier EN dan kan ik een warme douche nemen!!) Ik kan het niet genoeg zeggen,dit is echt een zalig plekje. Ben daar ook aan de praat geraak met een zeeman. Hij vertelde me dat hij regelmatig in Belgie kwam met zijn schip. Maar dat hij wou stoppen met zijn zeemanswerk om bij een vriend te gaan wonen in de US. Die gast heeft mij ene op gedaan omdat ik zijn kindertjes maar wat geëntertaind heb.(gewoon verstoppertje was al genoeg)

Bonn, tijd om eens verder te gaan. Er was nog 1 ding wat ik zeker moest gezien hebben vandaag en dat is het martyrs’ monument. Een monument ter ere van de mensen die mee hebben gevochten tegen de Derg.Volgens mijn boekje as dat ongeveer 800m stappen. Ik was al heel de dag te voet aan het gaan dus dit kon er ook nog wel bij. Wat mijn boekje vergat te melden is dat het vrij hard bergop gaat….Met de zon vanvoor op mijn faranji hoofd was dit redelijk hard zweten. Maar uiteindelijk ben ik er geraakt. Het boekje dat ik heb beschrijft het eigenlijk het beste. Het ziet eruit als een gigantische golfbal op een tee. Hier betaal je 10BIRR inkom. Dan mag je vrij rondwandelen op het domein. Wat mijn oog het eerste opmerkte(buiten de grote golfbal) was een oude tank. Als airsofter kon ik dit niet laten schieten. Maar om bij de tank te geraken moest ik door een grasveldje met hoog gras en een paar bosjes. Met mijn USMC approved super Belleville botten J mocht dit toch geen probleem zijn. Waar ik echter niet had op gerekend is dat ik op de weg van een of ander vrij lang slangbeest aan het lopen was. Dat beest lag daar rustig te slapen en ik had het pas gezien als het te laat was. HEEEEEL voorzichtig ben ik rond dat beest gewandeld. Het beest moet hetzelfde hebben gedacht wat hij hield het bij wat lawaai maken door te sissen. Ik kreeg het wel effe warm! Ik heb het namelijk zo niet met slangbeesten. En dit exemplaar was bij mijn schatting toch een dikke meter lang. Maar ik moest en zou die tank van dichtbij hebben gezien.  Om terug te gaan heb ik toch maar een andere weg genomen. Gelukkig lag van de tank een padje van platgelopen gras naar het monument. Ik was deze keer toch op mijn hoede voor wat er in de grassen lag….

Aan het monument kon ik even rustig in de schaduw bekomen van mijn klim van bijna 1km. Maar niet lang. Als snel was ik daar een meer geliefde attractie dan het monument zelf. Normaal neemt een vreemdeling foto’s van de inheemse bevolking. Hier was het net omgekeerd. Ik sta nu in een 20 tal foto albums van Ethiopië. Best grappig. Ik heb daar bijna een uur gestaan. Eigenlijk was het de schuld van de eersten die het komen vragen zijn. Toen is de rest ook maar beginnen aanschuiven J Ik heb toch nog maar is gekeken of ik alles wat ik bij had nog steeds had…. Er zou ook een museum aan zijn waar je vanalles kan bezichtigen over het TPLF(Tigray Peoples Liberation Front,tigray is de regio waarin Mekelle ligt) Echter heb ik dit museum niet gevonden. Het enige grote gebouw dat ik kon vinden was zo dicht al het maar kon zijn. Spijtig. Ik zal nog eens moeten terugkomen dan. 

Na mijn fotoshoot mijn maag stillekes aan terug te knorren. Op het einde van de straat terug va het museum zou yordano’s restaurant zijn. Volgens mijn boekje was dit een van de betere in de stad. Ik besloot om me op hun binnenkoertje aan een tafeltje te zetten en iets te eten. Het verbaasde mij op pizza op de kaart te zien. Dat heb ik hier nog nergens gezien. Ik had daar wel zin in na een week zure Injera. Maar achteraf gezien toch beter niet gedaan denk ik. Ik heb zo een vermoeden dat ik van de hesp die erop lag,het laatste nog niet gezien heb. Nu vorige keer was ik met een bajaj tot aan de taxi’s geraakt. Maar nu was het goed weer en ik moet toch ooit leren waar die mannen stoppen. Dus vroeg ik aan een van de mensen in het restaurant of hij me kon tonen op mijn kaartje waar de taxi’s stopten. Hij was zelfs zo vriendelijk van helemaal mee te wandelen. Onderweg kreeg ik van hem dan ook nog is uitleg over de gebouwen die we zijn tegengekomen. Hoewel ik na enige tijd door had dat de brave man ook maar borden aan het aflezen was. Maar toch vriendelijk om me tot aan de taxi’s te brengen. Het leverde hem de gebruikelijke fooi van 1BIRR op. Zoiets zou je in België niet meemaken denk ik. De taxi plaats was eigenlijk een heel eindje stappen. En zo ben ik dus met de taxi terug aangekomen op de universiteit en zijn mijn vingers nu stillaan pijn aan het doen van al het typen. Vergeef me dus als ik er nu even mee stop en morgen wel meer zal schrijven.

Hieronder nog een kaartje van mekelle en in het rood de route die ik heb gedaan.(MU staat voor Mekelle University, waar ik slaap)

Je zal moeten klikken op de link,want het foto gedoe van da spel hier werkt langs geen kanten 

Route Mekelle

Oe dat deed pijn deze morgen om op te staan. Voor de verandering heb ik gisteren avond eens NCIS op gezet. Dat had ik beter niet gedaan, het was pas half 3 al ik gestopt ben. Maar kom, zoals elke morgen wordt je hier altijd gewekt door de eerste zonnestraaltjes. Dan ben je toch altijd goed gezind zeker.

Deze voormiddag had ik niet veel tijd om me op mijn gemak achter mijn bureautje te zetten. Ik was nog maar net mijn laptop aan het klaarzetten of Gerbre (Gerbremariam) kwam me al zoeken. Hij wou me voorstellen aan girmay,hij staat in voor het netwerk op de campus. Na een korte introductie op het kantoortje van gerbre zijn we naar de serverruimte gegaan. Allemaal sun,HP en Cisco. Dus op zich niet slecht voor een land als dit moet ik zeggen.

Heel de voormiddag hebben we zitten praten over de problemen die er zijn. Zo was er bijvoorbeeld een zeer raar probleem waardoor ineens de bandbreedte van bepaalde vlan’s wegviel. Begin maar te zoeken hans J Na heel die uitleg(waar hij best wat tijd voor nodig had) vroeg ik hem dan achter de configuratie files van de routers en switchen. Diegene die hij nog op backup had waren al bijna een jaar oud J Ik heb hem dan maar ineens een nieuwe backup laten nemen en terwijl dus ook de files kunnen bemachtigen. Ondertussen zit ik ook op de management Vlan en kan ik dus overal aan. De passwoorden van alle routers zijn ook in mijn bezit,dus de pret kan beginnen. Tijd voor mezelf wat meer internet snelheid cadeau te doen J Maar dan nog zit ik op modemsnelheden….. Hoewel er verbetering op komst is in de komende 2 weken (ik verwacht wel dat het iets langer gaat duren, want tijd wordt hier niet zo nauw genomen) De internetconnectie van 1Mbps die nu 2 campussen bediend wordt dan opgekrikt tot 2 Mbps, maar dan voor 3 campussen. Dus het zal allicht iets sneller worden.Misschien kan ik dan eindelijk men webcam gebuiken zodat jullie kunnen zien hoe mijn kleren hier van mijn lijf vallen. Nee, integendeel het eten is hier zo slecht nog niet. Alleen gebruiken ze hier altijd de extremen. Ofwel niks, ofwel HEEL zoet,zuur,pikant… Maar nooit tussenin. Dat is wel een beetje wennen.

S’middags gaan lunchen met habtom en zijn vrienden. Toffe mensen allemaal. Ze hebben me proberen uitleggen hoe het amhaars ineen zat. Ze hebben hier een alfabet van 33 “klanken”, zo noemden ze het, geen letters. En elke klank kan 7 varianten hebben naar gelang de klinker die erachter komt. Dus ik kan dit weekend het systeem een keertje bestuderen. Eigenlijk is het niet moeilijk. Maar ik moet gewoon de klanken(die ze natuurlijk wel opschrijven) leren kennen,net zoals het alfabet. Ik hoop toch op zen minst de basis te kunnen tegen dat ik terug kom. Dan kan ik eindelijk in een taal spreken die niemand thuis zal verstaan, dat kan altijd wel handig zijn J

De namiddag heb ik gevuld met te sukkelen met vmware. Ik zou eigenlijk een nieuwe installatie moeten doen van windhoos, maar de key’s die ik heb zitten op een mailbox waar ik om een of andere duistere reden niet aan kan van hier. Maar goed, dan maar een cd gevraagd aan de mensen hier. Ze zouden voor mij een cdke halen, maar daar heb ik niks van gezien vandaag. Hoewel met dat niet veraste. Ik ben dan maar in packet tracer begonnen aan de opstelling voor de nieuwe campus, waar ik bij moet helpen. Mijnheer Celis, alles volgens het boekje he: Eerst vlsm, dan mooi ip-plan en dan packet tracer J Nu ik dacht dat de mannen hier alles zelf hadden geconfigureerd, maar dat bleek niet zo te zijn. Alles is geconfigureerd door een grote firma. Zijn onderhouden alleen het netwerk(nog werk genoeg hoor!!) Maar als gevolg heb ik dus nog eens heel de configuratie moeten uitleggen. Wat ik wel tof vond is dat ze mijn plannetjes en tekeningen heel goed vonden. Dat hadden ze nog nooit gezien. Het enige wat ze hier hebben van tekening is een plan van 2 jaar !!! oud dat ze ooit is met Cisco Works hebben gemaakt. Ik heb hen er dan even op gewezen dat ze zonder een mooi planneke vandeeg onder hun vijs zouden krijgen bij onze Luc.(Celis he) Ze vonden het zelfs zo goed, dat ik voor hen eentje mocht maken van HEEL het netwerk…. LAP dan doede iets tegoei om werk uit te sparen en ge krijgt meer werkt terug, tetoemme he. Maar ik doe het met plezier hoor. Het is echt fijn dat de mensen hier appreciëren wat je doet, of probeert te doen. Bij ons in BE zou men al snel op hun teen zijn getrapt als je iets probeert te verbeteren. Maar hier helemaal niet. Ze komen spontaan om hulp vragen en luisteren naar elk woord wat je zegt. Ook al moet je het soms 20 keer opnieuw uitleggen, ze blijven aandachtig. Ze aarzelen ook niet om hun versie te vertellen en ik ben dan natuurlijk ook altijd een en al oors. Zo is het samenwerken echt tof. Ik heb al goed gelachen vandaag met die mannen van het ict center. En zij ook met mij. Ze vonden het nederlands ongelooflijk grappig en mijn amhaars nog grappiger….

Zo komen we stillaan tegen de avond. Ik heb al mijn moed bijeen geschraapt en ben toch maar alleen naar de stad gegaan met… jawel, de taxi!!! Zonder problemen daar geraakt en alles kunnen uitleggen he. Fier op men eige J In de stad heb ik dan maar een restaurantje opgezocht en tegen de ober gezegd: “i know nothing he, what is het beste for te eten” 5 min later stond er een heel schotel met Injerra en SUPER pikante saus met stukjes gemalen vlees, waarschijnlijk van de kat van de buren. Maar ik moet zeggen de kat was ni slecht. Maar ik was blij dat ik brood had om het pikante wat te verzachten af en toe. Na mijn eten werd ik ineens uitgenodigd om bij aan tafel te gaan zitten bij een paar “locals” Ik heb dat dan ook gedaan en een leuk praatje met hen gedaan. Veel engels konden ze ni en veel amhaars kon ik ook niet. Maar toch verstonden we mekaar vrij goed. Ik heb die mannen dan maar ene opgedaan(wsl daarom dat ze me uitnodigden, maar kom het kost hier niks.) Ze vonden dat zo geweldig dat ze me uitnodigden om mee naar hun huis te gaan deze avond. Maar dat vertrouwde ik toch niet echt en heb dus vriendelijk bedankt gezegd en ben nog wat gaan strompelen door de stad. Eigenlijk is Mekelle best gezellig snachts. Maar blijft op de wegen waar een beetje licht is best. Toen ik het beu was besloot ik om naar huis te gaan. De avond was eigenlijk perfect tot nu. Ik kwam tot de conclusie dat ik wel hier was geraakt, maar hoe moest ik terug… De gewone taxi’s(je hebt ook nog taxis zoals bij ons-> duur) hebben vaste routes en ik was zo slim van op de campus niet te vragen waar ik moest zijn. Gelukkig wist ik wel dat de route die ik moet hebben de “arrid” route is. Dus heb ik nog wat rondgewandeld tot ik een bajaj(spreek:bazjash) tegenkwam. Een bajaj is zo een klein overdekt brommerke met 3 wielen. In de stad kan je maar beter uitkijken voor deze wegpiraten, want zij kijken alleen maar naar de klant die meerijd ipv naar de weg. Maar dat terzijde. Zo kon ik dus aan de opstapplaats van de taxi geraken. Daar heb ik dan een minibusje kunnen nemen tot aan de campus. Nogmaal dit helemaal alleen. Ik ben echt fier op men eigen. Ik moet zeggen dat ik na de laatste met de taxi(lees vorige blog) toch wel een beetje schrik had gekregen om de stad nog in te gaan als het donker was. Maar ik heb me er toch kunnen over zetten.

Wat me eigenlijk ook opvalt in Mekelle is dat hier nergens de grote M van de McDo staat. Gewoonlijk mag je naar het verste boerengat gaan in bena elk land. Ze hebben er niet eens 5 huizen, maar een McDo staat er. Hier nog geen gezien. Misschien in Addis wel.

Zieso, nu lig ik dus op mijn bedje dit allemaal te schrijven zodat ik dit morgenvroeg kan online zetten.  

Morgen is het dus weekend. Ik weet nog niet wat ik ga doen dan. Waarschijnlijk wel even naar de stad. Er staat hier een kasteel en een museum. Daar moet wel iets te zien zijn. Ik heb mijn camera nog maar veel te weinig boven gehaald. Het wordt tijd dat daar iets aan veranderd. Zondag weet ik nog niet. Ik denk dat ik dan maar ga proberen om de netwerkconfiguratie van de nieuwe campus te vervolledigen. We zien wel…

Alez, dat was het weer voor vandaag. Tot morgen.