CoronaBOR (اكليل شمالي)

تصویر جدید تلسکوپ فضایی سوئیفت از کهکشان مثلث به دانشمندان این

 امکان را می دهد تا تاریخچه تولد ستارگان در کل یک کهکشان را تعقیب کنند  
ماهواره سوئیفت(Swift ) ناسا به تازگی تبدیل به یک تلسکوپ فضایی پرکار شده ؛ سوئیفت باید  صبر کند تا انفجارات اشعه گاما را آشکار کند و سپس بلافاصله به رصد آن بپردازد . این وظیفه ی اصلی سوئیفت است که برای آن طراحی شده است.اما این ماهواره به وسایل حساس دیگری نیز مجهز است از جمله یک تلسکوپ فوق العاده برای رصد در طول موج ماورای بنفش .سوئیفت در فاصله میان جستوجو برای انفجارات اشعه گاما (ایام بیکاری !!) این فرصت را پیدا می کند تا کامل ترین تصاویر از کهکشان ها را در طول موج ماورای بنفش تهیه کند.  طول موج ماورای بنفش خارج از محدوده بینایی ما قرار دارد ، با وجود این ما می توانیم تاثیرات آن را حس کنیم مثلا اگر مدت زمان زیادی را در زیر نور شدید آفتاب سپری کنید پوستتان دچار آفتاب سوختگی می شود که دقیقا به خاطر اشعه ماورای بنفش خورشید است . ستارگان داغ ، ستارگان جوان و ستارگان در حال شکل گیری نیز میزان چشمگیری اشعه ماورای بنفش ساطع می کنند ؛ و با نگاه کردن به کهکشانی در طول موج ماورای بنفش می توان نقاط شکل گیری ستارگان را در آن مشاهده کرد .این کاری است که تلسکوپ فضایی سوئیفت در مورد کهکشان مثلث (M33 ) انجام داده است . اندازه کهکشان مثلث تقریبا نصف کهکشان ماست و در فاصله ی 2.9 میلیون سال نوری از ما قرار گرفته است. این کهکشان هرچند نسبتا کوچک است اما از لحاظ تولد و شکل گیری ستارگان منطقه ی بسیار فعالی محسوب می شود . Stephen Holland از اعضای تیم هدایت سوئیفت در ناسا در این باره می گوید :"مشاهده ستارگان در نور ماورای بنفش سن و ترکیبات آن ها را برای ما مشخص می کند و تصاویر فوق العاده سوئیفت به ما این امکان را می دهد تا ستارگان و ابرهای گازی را از هم تفکیک کنیم (ابرهای گازی در طول موج مادون قرمز دیده می شوند) و به کمک آن می توانیم تاریخچه تولد ستارگان در کل یک کهکشان را تعقیب کنیم"

تصویری است که تاکنون از تمام قسمت های یک کهکشان تهیه شده است . این تصویر از پیوستن 13 تصویر جدا از هم ساخته شده که سوئیفت آن ها را در فاصله  23 دسامبر 2007 تا 4 ژانویه 2008 به زمین ارسال کرده است .

در تصاوير ارسالي فضاپيماي مسنجر، عارضه‌اي عنکبوتي شکل بر روي سياره‌ي عطارد ديده شده است که تا پيش از اين در هيچ جاي  منظومه‌ي شمسي مشابه آن ديده نشده است. ۲۴دی ماه امسال، کاوشگر «مسنجر» ناسا اولین پرواز خود را بر فراز عطاردتجربه کرد. دستارود این پرواز بیش از ۱۲۰۰ عکس با کیفیت بالا از سیاره بود که حدود45درصد از بخش‌هایی را که تاکنون ندیده بودیم، آشکار کرده است در تصاویر به دست آمده، سطح آبله گون و پر از دهانه‌های برخوردی عطارد دیده می‌شود که تا حدی آن را شبیه تنها قمر زمین، ماه، می‌کند. در یکی از نخستین بررسی‌ها عارضه‌ای «عنکبوتی شکل»روی عطارد دیده شده است. این عارضه در پهنه‌ای از سیاره به نام «کالوریس»(Caloris)‍دیده شده است که دهانه‌های برخوردی زیادی در آن دیده می‌شود. ولی آنچه جلب توجه می‌کند خطوطی است که روی سطح سیاره از مرکز یک دهانه‌ی برخوردی به صورت شعاعی از آن خارج شده‌اند. دهانه‌های برخوردی و حتی دهانه‌های آتشفشانی زیادی در منظومه شمسی وجود دارد ولی هیچ کدام مانند این یکی نیستند. احتمالا این گسل‌ها بر اثر فشار پوسته‌ی سیاره در هنگام رانش به اطراف به وجود آمده‌اند که مسبب آن می‌تواند برخورد یک جرم خارجی یافعالیت‌های آتشفشانی بوده باشد. مشابه این‌گونه گسل‌ها را می‌توان روی ماه هم دید

                             .