Repelsteeltje

Sep 14, 2008 at 21:21 o\clock

Weekend in tekst en beeld

by: casa

Ik ben heel erg moe nu. Ik voel de vermoeidheid in elke vezel. Ik ben op zich gewend aan een chronisch slaaptekort en ik kan eigenlijk té goed tegen te weinig slaap. Maar zo langzamerhand begint de rek er een beetje uit te raken. Ik draai te veel nachten van soms maar 4 uur slaap. Al jaren lang. En ook al heb ik mijn droomgezin van 5 personen, ook al heb ik geen klagen met hoe we het geregeld hebben en ook al heb ik helemaal geen klagen over Manlief die minstens zijn steentje bijdraagt (laat dat 'tje maar weg)...

...4 dagen werken met 3 kleine kinderen en er geregeld 24 uur alleen voorstaan is niet niks. Tel er mijn chronische slaapproblemen bij op en voilá: men hebbe een klaagzang. Of, zoals op dit moment: hele zware oogleden.

Maar nu het kwart voor negen is en ik eindelijk zit, heb ik zin om te computeren. Om foto's te dingessen en te doen. Om naar de logjes van mijn vriendinnetjes te kijken. Om naar mijn vaste forum te gaan en te lezen en te plaatsen. Om te loggen. Om een logje te schrijven waarmee ik mijn dagelijkse zaken "verwerk". Manlief vindt zijn rust in bankhangen met de (nieuwe high tech) tv, ik vind mijn rust achter de compu. Ik weet nu al dat het weer te laat wordt vanavond. Maar als ik eenmaal lig, zal ik niet wakker liggen met een storm van gedachten die door mijn hoofd razen. Die raak ik hier en nu kwijt.

****

Ons weekend begon op vrijdagavond toen opa en oma met pizza's arriveerden voor het avondeten. Dat is pas luxe uit je werk komen. Wij hadden onze handen vrij omdat opa en oma werden besprongen. Ze gingen later dan gepland weg en dus bleef mijn was liggen...tegen die tijd had ik geen zin meer. Komt morgen wel, dacht ik.

Zaterdag had ik het rijk alleen, maar omdat oma opel zo lang al niet was geweest, besloot ik haar te bellen om haar uit te nodigen voor het eten. Een keertje niet omdat het nodig was, maar gewoon, omdat ik eten voldoende in huis had en ik wist dat de jongens het net zo leuk zouden vinden als zij en ik. Ik dacht dat ik die was dan wel zou doen voordat mijn moeder zou komen.

Helaas voor de was, maar leuk voor ons kwam buurmeisje spelen. Nu buurmeisje geen lange haren meer heeft en ik mijn meesterlijke invlechtkwaliteiten niet meer de vrije loop kan laten, zijn we maar nagels gaan lakken. Mijn zonen deden vrolijk mee, maar dan wel met "jongenskleurtjes". Buurmeisje kreeg op elke nagel nog een sterretje: erg bling-bling! En met natte nagels kan je geen was doen...dus die komt morgen wel want oma kwam eraan...

Oma Opel was de gelukkig getuige van een nieuwe mijlpaal van Jongste. Zijn vocabulaire kwaliteiten hadden  zich tot dan toe beperkt tot het uitstoten van kreten. Schaterlachen, giegelen, gillen om het gillen, "JAJA" zo hard als hij kan, "mama" (al weet hij bij-god niet wat dat woord moge betekenen) en liggend op zijn rug "rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr". Omdat je tong zo lekker naar achter zakt als je ligt.

Maar zaterdag wees hij naar de tv, naar het menuutje van de digi-tv en wees naar het ikoontje van Plonsters en zei heel precies, heel bewust: "die!"

Meneer is 13 maanden en wil Plonsters kijken. Hier doet hij het weer: "die". Het truukje kan hij ook met patatjes trouwens, zo ontdekten wij de volgende dag.

Onze zondag was de enige dag samen met het gezin. Als je maar één dag hebt, dan moet je daar zuinig op zijn en leuke dingen doen. Dus huishouden-shmuishouden: wij gingen met de fiets de stad in. En dan ook lekker lunchen bij de Mac. 

Dit soort plaatjes, daar doe ik het voor.

's Middags gingen we na het slaapje van Jongste langs opa en oma Klok, uiteraard weer op de fiets. Maar Middelste zat er aardig doorheen en zat eigenlijk de hele middag te jengelen. Oma Klok kent hem gelukkig goed: te weinig slaap en een te druk weekend...die knul heeft direct last van een afwijkend ritme. En gelijk had ze.

********

En als dan 's avonds de Daltons plat liggen, blijkt die was er ook nog te zijn (Oudste heeft geen sokken meer), ons bed moet verschoond (onder de kattenharen) en de strijk moet gedaan (ik heb geen nette klediing meer), de vloer moet gedweild (4 bekers limo om ver gegaan verspreid over het weekend) en de tafel geschrobt (ze eten allemaal als varkens).

Dus daar zat ik dan om kwart voor negen. Alle klusjes geklaard en eigenlijk moe genoeg om naar bed te gaan. Maar ik moet nog even een rustmomentje pakken. Dus ook vannacht zal ik wel weer te weinig slapen...

Comments for this entry:

  1. quoteMarleen wrote at Sep 14, 2008 at 22:26 o\clock:Die was, dat blijft bij mij ook steeds langer liggen.
    Ik was elke dag, maar dat strijken - een gloeiende hekel heb ik eraan.
    Dan stel ik het uit naar het weekend, lekker makkelijk alles in 1x wegwerken.
    Zaterdag wordt zondag en op de dag wordt avond.
    Zo gaat het hier ook veel te vaak.

    En het computeren, hier hetzelfde als bij jou.
    Manlief voor de tv, ook zo'n lekker plat ding.
    En ik achter de pc, heerlijk alleen genieten van mijn welverdiende uurtje rust.
  2. quoteWieke wrote at Sep 14, 2008 at 22:38 o\clock:Blij dat ik dus niet de enige ben! Liep vanmiddag ook weer foeterend door het huis dat het hier het Hilton niet is en dat ik geen butler/kok/schoonmaker ben. Het zullen de hormonen ook wel zijn... (bij mij dan). Invlechtkwaliteiten?? Ik wil het zo graag leren voor mijn meisjes. Is er een online cursus ofzo? Of doe jij soms cursus-aan-huis in de middle of nowhere?
  3. quoteWieke wrote at Sep 14, 2008 at 22:42 o\clock:Mijn moeder strijkt altijd voor ons..! Dat is echt heerlijk, ik heb er een bloedhekel aan en nu ik al sinds 5 jaar bekkeninstabiliteit heb, is het ook nog eens een heel pijnlijk klusje.
    Maar mijn was is altijd bij!! Kan ik overigens van de huiskamervloer niet zeggen... Valt niet mee met 2 honden maar moet wel beter nu Mandy op de grond gaat.
  4. quoteCarla wrote at Sep 15, 2008 at 11:35 o\clock:O ja, ik moet ook nog de was opvouwen! Het wassen is niet het probleem, het drogen ook niet (heb een hekel aan was ophangen dus het gaat ALTIJD in de droger), maar het opvouwen, dat komt er niet van. Man en zoon moeten altijd sokken uit het 'droogmandje' halen, regelmatig ook onderbroeken en wanneer dat zelfs niet meer in het droogmandje zit, tja dan moet de was weer gedaan worden. En het gekke is, de wasmand wordt er nooit leger van.

    Wat ben ik trouwens blij met die opmerking over de omver-gegane-limo. Ik denk namenlijk wel eens dat dat niet normaal is, maar blijkbaar toch wel ;-).
  5. quotebarbara wrote at Sep 15, 2008 at 18:31 o\clock:Was? Je bedoeld die oneerlijke strijd van werkende moeder tegen berg vuile kleding?? 1 schrale troost, die strijd is niet te winnen, als je denkt, ik ben bij, zit die mand toch weer vol. Net als bij anderen komt dat wassen en drogen nog wel goed maar dat opvouwen en vooral dat strijken, da's niet bij te houden. Hier staat helaas ook nog een berg te wachten en ondanks die werkdag van bijna 10 uur (!!) zal ik er toch aan moeten geloven vanavond want het ondergoed begint in alle kasten toch aardig te minderen :(

    Denk maar zo, die was kan later wel, genieten van je kleine kinderen kan later niet meer, dan zijn ze al groot.
  6. quoteilse wrote at Sep 15, 2008 at 19:15 o\clock:probeer je tussen het vergeten van de was en te weinig slaap wel te
    genieten? want je hebt enorm veel om van te genieten!!
  7. quoteRepelsteeltje wrote at Sep 15, 2008 at 20:19 o\clock:Ik geniet ja, jullie hebben gelijk: dat vooral niet vergeten! Want de tijd glipt door onze vingers. Ineens kijken we op en de kinderen zijn alweer zo groot!
    En als ik dan lees dat we allemaal kampen met dezelfde problemen geniet ik nog een beetje meer: het is niet zo dat ik de enige Huisvrouw-Steen ben!
  8. quoteBarbara wrote at Sep 15, 2008 at 20:54 o\clock:hier nog een huisvrouw-Steen hoor, met Hoofdletter. Denk ook maar zo, wij hebben helemaal niet gestudeerd voor huisvrouw, is een hele andere richting en dat leren ze je echt niet op het mlo ;)

Comment this entry