Update II: de mama's op het schoolplein
Het was het gesprek van de middag op het schoolplein: "hoe ging jouw 10 minuten-gesprek?"
Ik besloot maar eerlijk te zijn en ik vertelde dat ik het niet zo goed ging met Oudste. Nou ja, wel met school, maar niet met spelen. Toen bleek dat de moeder van vriendje J en de moeder van vriendje M zo ongeveer hetzelfde gesprek hebben gevoerd met de juf als ik. Laat het nu zelfs zo zijn dat M wèl was uitgenodigd voor het verjaardagsfeestje van Bully, maar dat M onder aanvoering van zijn moeder nee heeft gezegd! Die moeder zei: het kan niet zo zijn dat hij wordt rondgeduwd en dat Bully de baas speelt en dat mijn zoon vervolgens een verjaardagskado moet kopen! (My thoughts exactly, good for her!) Zij heeft ook al gepraat met de ouders van Bully.
Je kon aan ons alledrie zien dat we opgelucht waren, maar aan de andere kant is het ook wel weer een triest verhaal. Ik bedoel, ik vind het naar dat Oudste moeite heeft met een Bully....maar hoe zou ik me voelen als mijn Oudste zelf een grote Bully zou zijn?





en als dat jochie zo doorgaat wil niemand meer met hem spelen en heeft hij geen vriendjes meer om uit te nodigen