Toch nog de nederlaag in de blessuretijd
Mijn lief moest werken vandaag. Als hij moet werken op een feestdag is het traditie dat de gezinnen komen eten: ik heb er ook al menig kerstdag gezeten.
Een beetje een toestand is dat wel tegenwoordig. In je eentje drie kinderen in de auto hijsen met de ware volksverhuizing die daarbij hoort: luiers, potjes, flesjes, speeltjes, dekentje-speentje, tuitfles drinken, Thomas treintjes, PSP met oplader, Cars auto's, verschoning. En dan ook nog de hutkoffer die mijn handtas moet voorstellen. Eenmaal ter plaatse mist de baby zijn derde slaapje en is dus niet te genieten van vermoeidheid. Middelste krijgt mot met het driejarige zoontje van een collega van mijn man omdat ze met hetzelfde treintje willen spelen en vijf minuten voordat de baby zijn hapje moet eten valt hij alsnog in slaap. Net als wij aan tafel kunnen gaan wordt hij wakker en mis ik mijn eten omdat de baby moet eten.
Dat gezegd hebbende...bleven mijn oudste twee keurig aan tafel zelfs nadat ze niet meer hoefden, at de oudste zijn frikandel met mes en vork op en at hij zonder morren of aansporing ook al z'n doperwtjes op. Middelste schoot even uit zijn slof toen hij op zijn stoel ging staan om te roepen dat hij "nog een frikabel" wilde, maar ook hij jengelde niet en zei spontaan dankjewel toen hij nog een frikabel kreeg aangereikt door een grijnzende collega. We kregen menig compliment...met name de kinderloze collega's waren aangenaam verrast door dit schouwspel. Blijkbaar kennen zij alleen horrortaferelen.
Toen we weggingen zwaaiden de twee oudsten naar iedereen en zei middelste ook netjes gedag en oudste zei tegen iedereen "dááág en nog veel plezier!"
Lief hielp me de jongens weer in de auto te laden en eenmaal thuis moest ik alleen het hele circus weer uitladen en drie kinderen naar bed brengen. Maar het waren drie Engeltjes en zonder problemen had ik ze binnen drie kwartier allemaal tevreden in bed.
Ik ben best trots op mijn jongens. Ze gedroegen zich voorbeeldig!
Net als ik me dat zit te bedenken belt mijn lief me met de boodschap dat de dure bril van een collega onherstelbaar verbogen is aangetroffen. Er waren geen getuigen, maar aan het signalement van de schade te horen kan maar eentje de dader zijn: onze Middelste.





(en anders: lang leve de WA-verzekering!)
En iedereen was er toch getuige van dat ze zich voorbeeldig gedroegen :
Fijne maandag
Die collega heeft vast geen kleine kinders dan...........anders had ie vast die dure bril niet voor het grijpen laten liggen!
maar tijdens het eten waren het ig. engeltjes......en dat telt het meest! dat andere is makkelijk af te handelen met de wa verzekering, toch?
groetjesss