Stiekem glimlachen
Dit weekend waren er een paar momenten dat wij stiekem moesten glimlachen. Glimlachen omdat de kinderen zo vertederend waren en stiekem omdat ze het niet mochten zien.
Onze Middelste:
De buren en wij hebben jaren geleden de helft van de schutting tussen onze tuinen weggehaald zodat de kinderen vrijelijk heen en weer kunnen lopen. De kinderen mogen altijd in beide tuinen spelen met al het speelgoed dat er staat, behalve als er buiten wordt gegeten. Als de buren eten en wij al klaar zijn, mogen onze kinderen niet spelen in hun tuin en dat geldt dus ook andersom. Dit weekend was er weer zo'n dag dat wij eerder klaar waren. Toen de buren gingen eten zei ik op strenge toon tegen Middelste: "De buren gaan nu eten dus moet jij in je eigen tuin blijven!"
Middelste keek me intens aan en zei, wijzend naar de tuin van de buren op even strenge toon: "Eigen burentuin!"
Onze Oudste:
Hij was aan het spelen met zijn buurjongen en er ontstond een klein onenigheidje over wie met welke auto speelde. Buurjongen riep verontwaardigd de mantra van de basisschool: "samen spelen, samen delen!"
Oudste: "ja, dat had je dan gisteren ook moeten zeggen!"





en ze hebben nog gelijk ook
ik zit hier hardop te griniken!