Repelsteeltje

Ik heb altijd een handtas bij me. Maar ik heb dan ook altijd veel spullen bij me. Spullen waarvan ik vind dat ik ze elke dag bij me moet hebben:

pen portemonnee lippenstift spul tegen koortsblaasjes pasjes busabonnement pas van werk iPod mascara telefoon van mezelf telefoon van werk doosje voor mijn lenzen lenzenvloeistof vulpen compactpoeder spiegeltje tampon rijbewijs concealer zakdoekjes pilletjes tegen hooikoorts ventolin 2 paracetamollen sleutels thuis sleutels kantoor agenda opvouwbare paraplu

De gemiddelde handtas waar dat allemaal in past is GROOT. Formaatje hutkoffer, zoals Manlief altijd grapt. Maar de tassen van formaatje hutkoffer hebben meestal maar 1 of 2 grote vakken en maximaal 1 klein zijvakje voor zaken die je direct wilt kunnen vinden. En het moge duidelijk zijn: 1 zijvakje is te weinig. Kortom: ik ben altijd al mijn spulletjes kwijt. Als ik iets kleins, zoals bijvoorbeeld het tubetje voor koortsblaasjes, moet hebben ligt dat steevast ergens onvindbaar onder in die hutkoffer. Tussen al die andere onvindbare items. Dus ik sta elke dag, meerdere keren per dag, te roeren in die hutkoffer op zoek naar een pen. Of naar een lippenstift. Of naar mijn lenzendoosje.

Toen kreeg ik een supertip van een collega: de BiB! De Bag in Bag. Dat is een leren tasje dat eigenlijk alleen maar bestaat uit kleine vakjes. Daar stop je je spulletjes hervindbaar in en vervolgens past de BiB in elke hutkoffer. En als je wilt wisselen van hutkoffer, hoef je alleen maar de Bib over te hevelen van de ene naar de andere. Voor mij is dat het Walhalla.

Maar de BiB is heel duur. Zo duur dat je bijna denkt: dit ga ik er uit principe niet voor betalen. Zo duur. Maar toen kwam diezelfde collega met nóg een gouden tip: op een van de drie Dwaze Dagen van de Bijenkorf zou de BiB in de aanbieding zijn.

Dus ik nam een uurtje vrij in de ochtend (wat op zich duurder was dan de korting op de BiB zelf, maar dat terzijde) en stond vanmorgen samen met tientallen Hagenezen om half 9 te wachten voor de ingang van de Bijenkorf. Dit wilde ik wel een keer meemaken. Dat klinkt stoer, maar eigenlijk wilde ik gewoon de BiB en wel nu. Ik was bereid er ver voor te gaan, sterker nog, door daar te staan op dat tijdstip was ik eigenlijk al erg ver gegaan. Ik sprak met mezelf af dat ik de grens zou leggen bij "het uit iemans handen trekken".

En het is me gelukt! Zonder kleerscheuren, zonder scheldpartijen en zonder mensen te laten struikelen om de laatste te bemachtigen ben ik de trotse eigenaar van een BiB.

Nooit meer roeren in mijn hutkoffer. Vanaf nu ben op orde en kan ik altijd alles vinden. Ik heb 'm gekregen van Manlief...zou hij mijn geroer in die hutkoffer nog erger hebben gevonden dan ik?