Nagels of gitaar
Ooit speelde ik klassiek gitaar. Ik was er best goed in. Erg goed, eigenlijk.
Dit, bijvoorbeeld, kon ik er zo uitgooien. Zomaar uit de losse pols. Ik heb zelfs een paar keer opgetreden met dit stuk voor een flink publiek.
Anno nu heb ik al vele jaren geen les meer. Wat ik wel heb, al vele jaren, zijn duur gemanikuurde nagels. Gebrek aan tijd om dagelijks te oefenen op een gitaar heb ik trouwens ook.
Toen hoorde ik 3 jaar geleden dit. Dat vond ik zo'n mooi nummer! En dan die gitaar. Ooit zou ik het moeiteloos hebben kunnen naspelen. Nu zou ik dat echt niet meer kunnen. Maar mijn liefde voor de gitaar begon wel weer te kriebelen door het nummer.
Nu blijkt dat diezelfde man ook een van mijn favoriete nummers ooit heeft gecovered. Dit heeft hij ervan gemaakt. (Wacht tot de bassnaren van zijn gitaar er goed inkomen... kippenvel!)
En nu begin ik te twijfelen...mijn lange mooie nagels aan de wilgen en mijn gitaar uit de mottenballen?





tsja: gewoon maar weer spelen dan? ;-)
maar ja, gebrek aan tijd is heel herkenbaar.
Succes, ik kom naar je eerste optreden
(maar goed, ik zal wel niks van muzikale drang snappen want daar ben ik in het geheel niet genetisch mee belast, ben zeer a-muzikaal).
gespeeld worden?
je snapt vast wel welke dingen ik bedoel en ze hebben ook vast wel
een naam :)