Mijn ding
Hoe zeker of onzeker iemand ook is, iedereen heeft wel "iets van zichzelf" waar hij of zij last van heeft. Iedereen heeft zijn eigen fixatie. Dat ding dat je dwars zit, dat ding dat eruit springt als je in de spiegel kijkt. Dat ding dat ervoor zorgt dat je niet jezelf ziet in de spiegel, maar alleen dat ding.
In de loop der tijden heb ik zo van vrienden (m/v) gehoord:
de haartjes boven de bovenlip, de aders op de slapen, de neus, de tweede kin, die gekke wenkbrauw, de striea, de blubberbillen, de enkels, ....
Mijn ding is gek genoeg niet mijn neus. De mensen die mij kennen zouden dat wellicht vermoeden, maar dat is 't niet. 'T zijn mijn wallen. Ik heb wallen en die groeien. Of moet ik zeggen die zinken. Nou ja, ze worden erger, daar gaat 't om.
Het gekke is dat ze met elke gemiste minuut slaap dieper worden, maar dat ze met een minuutje utslapen op die ene luxe zaterdag niet minder worden. Met elke traan die ik laat worden ze erger, maar een weekje niet huilen levert geen verbetering op. En elk glaasje wijn laat zijn sporen achter terwijl niet drinken ook niet helpt. (Nu ik typ schenk ik maar weer in....het maakt toch geen fluit uit)
Ik ga niet laten snijden in mijn gezicht en ik ga niet naar de kliniek van Conny. maar het zit me wel dwars. Dus heb ik gekozen voor de optie Belazerij. Ik ga me laten belazeren.
Zojuist gekocht: Lancome High Resolution Yeux Serum Collaser.
Klinkt goed hè: duur merk, dure naam, vele euro's....dan moet het wel goed zijn!
Toch? Hallo? Iemand?
Las je logjes van de afgelopen week en werd nieuwsgierig naar die awful toestanden. Gekeken en bingo,virus binnen. Trojan welteverstaan, balen als een stekker natuurlijk.
Niet dat ik het jou persoonlijk kwalijk neem, maar meer als waarschuwing voor anderen noem ik het hier even.
Die onzekerheid is bij mij altijd de buik geweest. Mijn vader zei altijd al dat ik een voetbal ingeslikt had. Nu bijna 50 en zwaar aan de overgang is de buik prominent aanwezig en weigert nog te verdwijnen. Ik schaam me ervoor, weeg niets teveel met mijn 58,6 vanmorgen en mijn 168 cm maar meid wat is ie groot!! Er hangt ook geen bordje aan dat er 6 kinderen in groeiden dus ik word hooguit aangekeken als de vrouw die wel erg oud is om nog een keer zwanger te zijn, haha. (nou eigenlijk niet haha)
Jouw wallen waren me nooit opgevallen en je neus evenmin.
Maar dure zalfjes zijn altijd lekker en schoonheidsspecialistes ook. Hoewel het voor mij al bijna 2 jaar geleden is dat ik er een zag.
Koester je in de liefde van je 4 mannen en voel je zo uniek als je bent, een kei van een vrouw, moeder en schrijfster en voor mij ben je een bijzonder mens.
Nu ga ik naar bed, morgen weer om 6 uur eruit.
Vertel het later wel.
Liefs, Marleen
dan heb ik er wel veel geld voor over voor een potje
Het zal wel bij het moeder zijn horen, moeder is immers het meervoud van moe ;)