Repelsteeltje

In het winkelcentrum staat een vrouw met 2 boodschappentassen. Naast haar zit een jonge vrouw gehurkt bij een heel angstig kijkende peuter. Het ventje is 2 à 3 jaar oud en tranen biggelen over zijn wangen.

Ik loop langs en vang het gesprek op.

"Dan moet je het even laten omroepen", zegt de vrouw met de boodschappentassen.
"Dat wilde ik net doen toen ik de bewaking tegenkwam en die zeiden dat er al een moeder aan het zoeken was", antwoordt de jonge vrouw.
"Kijk, daar komt ze al aan", zegt de vrouw met de boodschappentassen met een hoofdknik.
"Kijk eens wie daar komt?" Zegt de jonge vrouw met een lieve stem tegen de peuter.

Ik draai me om en zie in de verte een vrouw heel hard aan komen rennen. Haar gezicht is knalrood met donkere vlekken van opwinding. Ze is ook drijfnat van het zweet. Wie weet hoeveel rondjes ze al heeft gehold in dit winkelcentrum. Haar ogen zijn heel groot van paniek en adrenaline en rood van het huilen. Ze rent zo hard dat mensen opzij moeten stuiven voor haar, maar zij ziet niks, zij ziet alleen haar zoon. Het ventje staat inmiddels met zijn armpjes vooruitgestrekt.

De moeder sleurt hem uit de handen van de jonge vrouw en is zo hyper dat ze bijna niet uit haar woorden komt. Op hele harde toon zegt ze "als dat geen hereniging is...bedankt hoor", en ze stuift weer weg. Ze heeft volgens mij geen idee wat ze heeft gezegd. Ze zal zich achteraf schuldig voelen naar de twee vrouwen, maar op dat moment was haar brein pulp.

Ik weet precies hoe ze zich voelde op dat moment. Het is mij 1 keer overkomen met Oudste toen hij 2 jaar oud was. Ik raakte hem kwijt in datzelfde winkelcentrum. Het was in 1 seconde gebeurd. Nu weet ik dat het kan gebeuren, hoe goed je ook oplet. Ze hebben maar 1 seconde nodig. Dat gevoel wil ik nóóit meer voelen. Dat gevoel in je buik alsof je van 30 hoog naar beneden stort. Je oren suizen letterlijk. Ik had hem binnen 30 seconden gevonden, maar het waren de langste 30 seconden van mijn leven.

Ik had de indruk dat die moeder van vanmiddag dat gevoel langer dan 30 seconden heeft ervaren. Het arme mens. Ik denk dat ze nu nog steeds staat te trillen op haar benen.