In de AH
Op weg naar de kapper loop ik nog even snel de Albert Heijn in om avondeten te halen. Bij de groentenafdeling duurt het lang voordat ik een keuze kan maken. Het is duur, of niet lekker, of het ziet er niet zo goed uit.
Terwijl ik rondloop zie ik een leuke vent bij de groente staan. Ik kijk in zijn wagentje en zie dat hij ook gezinsboodschappen aan het halen is. Even later besluit ik broccoli te kiezen: dan kan Jongste ook met de pot mee eten vanavond, leuk. Ik weet niet zeker of we nog aardappelen hebben en besluit even te bellen om dat te checken. Ik vind Thuis onder de sneltoets en terwijl ik op verbinding wacht kijk ik onwillekeurig om me heen. Mijn blikt treft de blik van de leuke vent, die in precies dezelfde houding met de telefoon aan zijn oor wacht op zijn verbinding. We schieten allebei in de lach. Ik kijk weer weg zodra ik de stem van Manlief hoor zodat ik me op mijn gesprek kan concentreren. Ik hoor de "hoi schat" van de leuke vent als een soort echo op mijn "hoi schat" tegen Manlief.
Ik kijk nog een keer op en merk aan de glimlach van die man dat hij ook hoorde dat we tegelijkertijd verbinding hadden. We groeten elkaar gedag door de pink van de hand die de telefoon vastheeft glimlachend omhoog te steken.
Fluitend loop ik even later de AH uit. Dat was grappig. Soms zijn het die kleine situaties die je dag maken.
