Grote Griezels
Ik hou van de herfst en ik ben als de dood voor spinnen. Dat klinkt als een contradictio in terminus. Maar zelfs ik moet toegeven dat spinnen een beetje bij de herfst horen. Op een mooie herfstdag als vandaag zijn de spinnenwebben schitterend in de laagstaande herfston.
Oudste was naar judo en ik maakte een rondje met de jongste twee Daltons en mijn camera. En telkens als ik weer een spin op de gevoelige digitale plaat probeerde vast te leggen, maakte Middelste van de gelegenheid gebruik om een praatje te maken met een willekeurige mevrouw. "Wat ga je doen? Mijn mama maakt foto's van de spin!" Middelste is heel goed in small talk en ik ben, voor een aragnofoob, best goed in spinnen fotograferen.
Nog één keertje dan, deze spin, maar dan in echte close-up.
Wat een engerd!
En een kleine toegift (later op de avond toegevoegd)





Je weet wel, je draait je om om de stofzuiger te pakken, je komt terug en ... weg is ie. Onrustige nacht volgt want wie weet is hij wel naar je slaapkamer gegaan. En ze zijn altijd met z'n 2-en dus zelfs met 1 opgezogen ben je nog niet gerust...
Bang ben ik niet voor spinnen maar die onderste foto is toch wel creepy.
Het is me gelukt door huishoudschoonmaakhandschoenen aan te trekken en een complete rol keukenrolpapier.
Tegenwoordig heb ik een spinnenvanger (bug away). Dat scheelt stress.
Dat grote-zwarte-griezel-verhaal komt me trouwens bekend voor, ooit niet al eens een logje over geschreven???
Fijne zondag
Ik ben ook niet gecharmeerd van die beesten, dus bij mij overleven ze het niet. Geen zachte heelmeesters hier. Lading keukerol erover en heel hard knijpen. En ik moet het doen, want Arnold heeft er net zo'n pesthekel aan als ik. En hij gruwt van het 'knakkende' geluid van de spin die doodgedrukt wordt: ik vind het alleen amar prettig, ter bevestiging
werkelijk [prachtig....en dát voor zo'n engerd!