Repelsteeltje

Nadat ik een paar jaar geleden plotseling een lichte vorm van astma kreeg, is het sinds vorig jaar ineens mis mijn neus. Ik dacht vorig jaar nog dat ik permanent verkouden was omdat de kinderen allerlei virsussen meenamen van school en crèche, maar toen ik ineens echt verkouden werd realiseerde ik me dat al dat niezen en snotteren niets te maken had met verkoudheid. Die permanente jeuk in mijn slijmvliezen, dat knijpen met mijn ogen, dat permente gevoel van bijna moeten niezen was een allergie. Hooikoorts, dacht ik.  De astma is toch eigenlijk ook een allergische reactie. De middeltjes van de drogist hielpen niet goed. Niet echt. En toen het vorige week serieus eind september werd en ik nog evenveel last had als begin april begon ik te twijfelen? Hooikoorts? Nu nog? Zou het misschien huisstofmijt zijn? Of....de poezen?

Deze week heb ik een bezoekje aan de huisarts gebracht en naast een nieuw arsenaal pilletjes en snuivertjes heb ik een bloedtest gedaan. Ik ben getest op een aantal inhalatieallergenen. Vrijdag of maandag kan ik bellen of het pollen, mijten, schimmels, honden of katten zijn. Of none of the above, dat kan ook nog. Eerst maar kijken of mijn nieuwe pilletjes en snuivertje werken. Voorlopig lijken ze bar weinig te doen, maar ik heb net alle bedden verschoond en overal gestoft: misschien is dat ook wel een beetje teveel gevraagd voor een eerste dag