Repelsteeltje

Gisteravond wilde Middelste niet slapen. "Ik wil naar de èchte Thomas!" Ik verzekerde hem dat hoe sneller hij ging slapen, hoe sneller het morgenochtend zou zijn. En dan zouden we naar de èchte Thomas gaan.

Thomas zou naar Simpelveld komen. Simpelveld ligt in Zuid-Limburg. Van ons uit gezien is dat nog verder weg dan Maastricht. Ik wilde oorspronkelijk met de trein gaan, maar toen ik uitrekende dat onze reistijd op die dag dan optimistisch gerekend 8 uur zou bedragen, heb ik toch maar besloten de auto te pakken. Dat kostte "maar" 6 uur. Vanmorgen vroeg vertrok ik met de twee oudste Daltons, de dvd set voor in de auto en een tas vol proviand voor de slordige 230 kilometer die de heenreis lang zou zijn (en de terugreis trouwens ook). Ik liet Manlief achter met Jongste.

Het was een schitterende dag. In het westen scheen het te regenen. Daar hebben wij in Zuid-Limburg niks van gemerkt. Wij hadden een prachtige herfstdag in de heuvels. De heuvels in het grensgebied zijn echt schitterend. Het was net alsof we in het buitenland waren...Net alsof? Nee, niet net alsof: we zijn later die middag zelfs nog in 2 andere landen geweest! Ik bedacht me namelijk die middag spontaan dat we onmogelijk naar huis konden rijden zonder langs Vaals te gaan: we zaten op 10 minuten rijden van Het Drielandenpunt. Oudste heeft het onderweg op de kaart zelf gevonden en even later stond hij er echt. En hij is binnen drie seconden van Nederland naar België naar Duitsland gehold. Er zijn maar weinig mensen die dat kunnen zeggen op deze mooie vrijdag!

De èchte Thomas zien en drie landen op 1 dag...

De grootste vienden met de machinist van Daisy.

Nu staan we op 322,5...maar wij wonen "onder de zee"!