Repelsteeltje

Jun 10, 2008 at 09:07 o\clock

Blijvend bijzonder

by: casa

We zien het voor onze ogen voor de derde keer gebeuren: de ontwikkeling die een baby in zijn eerste jaar doormaakt. En de derde keer is weer net zo bijzonder als de eerste keer. Een mensje komt volslagen hulpeloos uit je buik en voor het een jaar oud is kan het al zóveel. Van het natte hompje dat met de navelstreng nog vast op je buik wordt gelegd, naar een van zijn omgeving bewust, lachend kereltje. Ik kan er niet over uit hoe bijzonder ik dat vind.

Jongste is nog net geen 10 maanden en is echt gaan kruipen. Tijgeren gaat nog sneller, maar kruipen vindt hij interessanter. Hij kan ook al vanuit buikligging via kruipstand weer terug gaan zitten. En voor de derde keer zijn we zo trots omdat hij alles al zo snel kan. Hij pakt dingen, hij pakt over, hij .... Nou ja, hij doet al die dingen waar je als ouder zo lyrisch over wordt ("Schat, moet je kijken wat hij nu weer kan!").

Wat is hij mooi. Wat is hij lief en wat is hij knap.


Comments for this entry:

  1. quoteCarla wrote at Jun 10, 2008 at 12:55 o\clock:En het leuke is dat je er eindeloos lyrisch over kunt bloggen ;-).
  2. quoteBarbara wrote at Jun 10, 2008 at 14:23 o\clock:Ze zijn dan ook om op te vreten, die kleintjes. En eigenlijk wel jammer dat dat eerste speciale jaar voorbij is voor je er erg in hebt. Geniet er van en blijf er vooral over schrijven :)
  3. quoteilse wrote at Jun 10, 2008 at 14:51 o\clock:en dan met zo'n tekst op zijn t-shirt kan het helemaal niet meer stuk
    al zie ik hem meer naar een sandaaltje loeren...
  4. quoteCorine wrote at Jun 10, 2008 at 20:55 o\clock:Wat is het toch een lekker ventje! en wat een knapperd!
  5. quotemarieke wrote at Jun 11, 2008 at 09:40 o\clock:tjonge,.......alweer tien maanden!!!!!!!!!
    ja en t is én blijft byzonder!
    (én een lekker ding!!!)

Comment this entry


Captcha