Repelsteeltje

Sep 28, 2008 at 16:06 o\clock

Advanced Level Moederschap

by: casa

Het beloofde een schitterend weekend te worden. En vandaag zou het een prachtige rustige herfstdag met veel zon worden. En dat werd het ook.
Ik ben alleen thuis en zou de dag thuis hebben kunnen doorbrengen omdat alleen op pad gaan met drie koters teveel "gedoe" is en Jongste dan met zijn slaajes in de kluts komt. Dat had ik kunnen doen. Maar dit weer kon ik me echt niet laten ontnemen. Ik, die zo van de herfst houdt, ga niet binnen zitten.

Vandaag ben ik geslaagd voor mijn Advanced Level Moederschap. Ik ben met de Daltons naar de McDonalds geweest voor een speellunch en drie Happy Meals later zijn we doorgereden naar het bos.

Voor het mooie hadden de bomen nog net ietsje geler en bruiner gemogen, het is nog net te vroeg in het seizoen. Maar ook dit leverde mooie plaatjes op. 

 
 

Sep 28, 2008 at 16:05 o\clock

Financiele perikelen

by: casa

Vroegâh had je contant geld. En als je het echt bont ging maken dan pakte je een girobetaalkaart. Ik kan me nog herinneren hoe gewichtig ik het vond om zo'n ding uit te schrijven in de winkel.

Nu heb je de pinpas. Ik doe er nagenoeg alles mee. Oudste krijgt zijn zakgeld contant en de parkeermeter eet ook nog cash als het geen chip is, maar voor de rest gaat bij mij zowat alles digitaal. Ik heb nooit grote bedragen contant op zak of in huis.

Als je bankpas kwijt of kapot is, kan je uiteraard een nieuwe aanvragen. Maar dan zit je ondertussen wel even zonder pas. In een slecht geval kan je zomaar een week zonder pas zitten. Je hebt dan wel centen, maar je kan er niet bij. Ik heb eens in de situatie gezeten dat ik even niet wist hoe ik mijn boodschappen moest betalen om die reden.

Ik heb (shame on me) ook wel eens in de situatie gezeten dat ik volgens de klassieker van Loesje aan het eind van mijn geld zat terwijl er nog een stuk maand over was. Toen kon ik ook mijn boodschappen niet betalen. Mijn rekeningen trouwens ook niet.

Ik heb ook één keer meegemaakt in het buitenland dat ik niet kon pinnen omdat de digitale lijn met mijn bank out of order was. Ik had de centen wel, maar ik kon mijn hotelrekening niet betalen. (Weet je nog, mam? Ik belde je in paniek voor het nummer van je creditcard...ik had er toen zelf nog geen...)

En ik heb wel eens in het buitenland gehad dat men een pincode van mijn creditcard vroeg terwijl ik die niet wist, noch nodig had. Ik probeerde nog: "No no, you don't need my code. You just need my signature." Maar het lukte me niet. Toen kon ik ook niet betalen terwijl ik de centen wel had.

 Nu zie ik een potentieel scenario 5 als beren op de weg. Manlief heeft zijn betaalrekening bij....Fortis. En er is crisisberaad over deze bank. Al het hele weekend. Fortis schijnt te wankelen, zo zegt de krant. Het lot van Fortis wordt besproken.

Ik maak me niet druk om onze centen: die zijn verzekerd door de Nederlandse Bank. Daar gaat het mij echt niet om. Het moge overdreven zijn, maar ik wil niet meer in een situatie komen dat we (door wat voor rare blokkade dan ook) niet bij onze centen kunnen en onze boodschappen niet kunnen betalen. Dus ik deed net alsof we in The Great Depression zitten en ik heb de rekening leeggepint.

Overdreven? Kan best. Boeit me niet. Maar ik slaap wel vannacht. Met Fortis komt alles goed. Of niet. Maar wij kunnen hoe dan ook morgen de standaard-pizza's halen op de standaard-maandag-zwemles-dag.

(En als alle klanten van Fortis net zo raar denken als ik en gaan doen wat ik deed gaat de bank vanavond finaal koppie-onder door hun eigen leden. Proest! Ze komen, zo schijnt, wellicht met een verklaring rond 22:00 uur. Dat is net voor de beurs in Australie opent. Weer wat geleerd....)

Sep 27, 2008 at 18:41 o\clock

Paul Newman

by: casa

 

26.01.1925-26.09.2008

 

Sep 27, 2008 at 17:21 o\clock

Eerste keer judo

by: casa

Na afloop zei hij: "Mama, ik wou dat een dag een seconde duurde, dan kon ik over 7 seconden weer judoën!" 

Sep 27, 2008 at 10:13 o\clock

Humor à la papa

by: casa

Zaterdagochtend. Het is erg vroeg. De Daltons stuiteren van de energie. Manlief en ik moeten alle zeilen bijzetten om ze enigzins in het gareel te houden (aan tafel blijven, eet je brood op, stoot je melk niet om, niet zo gillen, ...) Jongste doet mee voor wat hij waard is en hij is nogal wat waard, zo blijkt. Het volume dat ze samen produceren komt boven de Arbo-norm uit.

Op een gegeven moment verzucht ik tegen Manlief: schat, ik wil er nog drie.
Nou, zegt hij met een ondeugende glimlach, we kunnen het allicht proberen!

Ik schiet heel hard in de lach (dinsdag krijgen we de uitslag of de sterilisatie 100% gelukt is). En dat is voor de Daltons het signaal om er nog een schepje bovenop te doen.

Sep 24, 2008 at 22:15 o\clock

Kennis is macht

by: casa

Kennis is macht. 

Nu ga ik supermama worden! Mama's met drukke banen klik hier:

Wat zingt mijn kind op het kinderdagverblijf?

 

Sep 22, 2008 at 22:09 o\clock

Zou zijn geweest...

by: casa

In 1964 zou ik best een stoot zijn geweest...
...een beetje conservatief wellicht, maar wel een stoot!

Ik zou de Sarah Palin van de jaren zestig hebben kunnen wezen, zeg maar. 

Sep 21, 2008 at 17:14 o\clock

Letterlijk zo gezegd

by: casa

Oudste komt 's ochtends bij ons in het grote bed

Hij: Wat gaan we vandaag doen?
Ik: We gaan zometeen naar Tante om naar je nieuwe nichtje te kijken.
Hij: Oh ja!
Ik: En ik heb nog een kleine verrassing..
Hij: Wat dan?!?!?
Ik: Oom heeft een Wii en het spelletje Mario Cart met het èchte stuurtje en jij mag daarop spelen!
Hij: Echt?? Dan kan ik autorijden en ik ben nog geen 18!
Ik: ***glimlach***
Hij: Nou, dat vind ik geen kleine verrassing, dat vind ik een middelmatige verrassing!

Hij: Een baby krijgen doet toch heel pijn, dat zei jij toch mama?
Ik: Ja, dat klopt.
Papa: Maar daar voelen wij mannen helemaal niks van hoor.
Hij: En daarom ben ik nou zo blij dat ik geen meisje ben!

Sep 20, 2008 at 20:41 o\clock

Spuitgast Jr.

by: casa

Wij hebben zoveel speelgoed in huis dat we soms iets tegenkomen waarvan we vergeten waren dat we het überhaupt in huis hadden.

In dat kader vond ik vandaag ergens de brandweerhelm. ("Verhip ja, die hadden we ook nog!") Jongste heeft zich er de hele middag kostelijk mee vermaakt. Zou dat komen omdat hij de achterkleinzoon van een brandweerman is? 

Ja, dat zou zomaar kunnen. Toen hij zo aan het hannissen was met dat ding dacht ik in eerste instantie 'alle begin is moeilijk'. Maar toen zag ik dat hij het expres deed. Serieuze brandweerhumor: leren lopen met extra moeilijkheidsgraad.

En dat is niet de humor van overgrootopa, dat is de humor van papa. We hebben een Spuitgast Jr.

Sep 18, 2008 at 12:00 o\clock

De winterschilder

by: casa

 Mijn schoonvader was schilder. Nu werkt hij niet meer, maar voor zijn zoon wil hij de boel nog wel schilderen.

Beneden, wel te verstaan, want op ladders staan doet hij echt niet meer. En het wordt mooi: de kozijnen, de deur en het nieuwe raam (dat nog steeds niet was geschilderd) staan er prachtig bij.

Mijn schoonvader is een vakman.
Mijn schoonvader is ook boos.
Op Morse, wel te verstaan.

Ik ben ook boos op Morse.

 

 

 

Sep 16, 2008 at 16:26 o\clock

Verkeerde volgorde

by: casa

Vandaag was een heel bijzondere dag: Jongste liep voor het eerst los door de kamer.
Zomaar ineens uit het niets. Met dertien maanden.
En het deed me uiteraard weer net zoveel als bij Oudste en bij Middelste.
De mijlpalen en mijlpaaltjes van de derde zijn in niets minder bijzonder dan die van de eerste en de tweede.
Je ziet natuurlijk wel verschillen. Zo is de een wat sneller dan de ander.

Een vergelijk:

Middelste kreeg als eerste tanden.
Oudste was de laatste met zijn 14 maanden voor er een tand kwam.
Jongste kreeg als middelste zijn eerste tand.

Middelste kon als eerste los lopen.
Oudste was de laatste die dat kon.
En Jongste is de middelste.

Middelste is relatief de kleinste.
Oudste is relatief verreweg de langste.
Jongste is qua lengte de middelste.

Middelste was de laatste die woordjes begon te zeggen.
Oudste was de eerste.
Jongste zit er tussenin.

Ik kan hier maar 1 logische conclusie uit trekken:

Ze zijn in de verkeerde volgorde geboren!!

Happy  Happy  Happy

 

Sep 16, 2008 at 12:35 o\clock

Thomas en zijn vriend!

by: casa

Middelste houdt niet alleen van Thomas, hij leeft voor Thomas. Hij zingt de godganse dag Thomasliedjes (zelfs als hij moet slapen, maar daar heb ik een paar dagen terug al een logje over gemaakt).We hebben ettelijke Thomas dvd's en een berg Thomastreintjes en rails. We hebben ook nog de Thomasbaan. Ons huis is bijna een Thomasmuseum!

En nu zou de echte Thomas in oktober vanuit Engeland naar de Miljoenenlijn in Limburg komen. Helaas was het evenement al volledig uitverkocht tegen de tijd dat ik daar achter kwam. Maar wat bleek: hij zou een extra dag komen als ze de vergunning rond zouden krijgen. En dat lukte! Vandaag om 12:00 precies zou de verkoop via internet starten. Ik liet om die reden Oudste vandaag overblijven zodat ik om 12:00 uur in de startblokken achter mijn toetsenbord kon zitten. Natuurlijk zou ik voor hem ook een kaartje kopen als het zou lukken. En het is gelukt.

Wij gaan naar de èchte Thomas!!!!
  

Sep 14, 2008 at 21:21 o\clock

Weekend in tekst en beeld

by: casa

Ik ben heel erg moe nu. Ik voel de vermoeidheid in elke vezel. Ik ben op zich gewend aan een chronisch slaaptekort en ik kan eigenlijk té goed tegen te weinig slaap. Maar zo langzamerhand begint de rek er een beetje uit te raken. Ik draai te veel nachten van soms maar 4 uur slaap. Al jaren lang. En ook al heb ik mijn droomgezin van 5 personen, ook al heb ik geen klagen met hoe we het geregeld hebben en ook al heb ik helemaal geen klagen over Manlief die minstens zijn steentje bijdraagt (laat dat 'tje maar weg)...

...4 dagen werken met 3 kleine kinderen en er geregeld 24 uur alleen voorstaan is niet niks. Tel er mijn chronische slaapproblemen bij op en voilá: men hebbe een klaagzang. Of, zoals op dit moment: hele zware oogleden.

Maar nu het kwart voor negen is en ik eindelijk zit, heb ik zin om te computeren. Om foto's te dingessen en te doen. Om naar de logjes van mijn vriendinnetjes te kijken. Om naar mijn vaste forum te gaan en te lezen en te plaatsen. Om te loggen. Om een logje te schrijven waarmee ik mijn dagelijkse zaken "verwerk". Manlief vindt zijn rust in bankhangen met de (nieuwe high tech) tv, ik vind mijn rust achter de compu. Ik weet nu al dat het weer te laat wordt vanavond. Maar als ik eenmaal lig, zal ik niet wakker liggen met een storm van gedachten die door mijn hoofd razen. Die raak ik hier en nu kwijt.

****

Ons weekend begon op vrijdagavond toen opa en oma met pizza's arriveerden voor het avondeten. Dat is pas luxe uit je werk komen. Wij hadden onze handen vrij omdat opa en oma werden besprongen. Ze gingen later dan gepland weg en dus bleef mijn was liggen...tegen die tijd had ik geen zin meer. Komt morgen wel, dacht ik.

Zaterdag had ik het rijk alleen, maar omdat oma opel zo lang al niet was geweest, besloot ik haar te bellen om haar uit te nodigen voor het eten. Een keertje niet omdat het nodig was, maar gewoon, omdat ik eten voldoende in huis had en ik wist dat de jongens het net zo leuk zouden vinden als zij en ik. Ik dacht dat ik die was dan wel zou doen voordat mijn moeder zou komen.

Helaas voor de was, maar leuk voor ons kwam buurmeisje spelen. Nu buurmeisje geen lange haren meer heeft en ik mijn meesterlijke invlechtkwaliteiten niet meer de vrije loop kan laten, zijn we maar nagels gaan lakken. Mijn zonen deden vrolijk mee, maar dan wel met "jongenskleurtjes". Buurmeisje kreeg op elke nagel nog een sterretje: erg bling-bling! En met natte nagels kan je geen was doen...dus die komt morgen wel want oma kwam eraan...

Oma Opel was de gelukkig getuige van een nieuwe mijlpaal van Jongste. Zijn vocabulaire kwaliteiten hadden  zich tot dan toe beperkt tot het uitstoten van kreten. Schaterlachen, giegelen, gillen om het gillen, "JAJA" zo hard als hij kan, "mama" (al weet hij bij-god niet wat dat woord moge betekenen) en liggend op zijn rug "rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr". Omdat je tong zo lekker naar achter zakt als je ligt.

Maar zaterdag wees hij naar de tv, naar het menuutje van de digi-tv en wees naar het ikoontje van Plonsters en zei heel precies, heel bewust: "die!"

Meneer is 13 maanden en wil Plonsters kijken. Hier doet hij het weer: "die". Het truukje kan hij ook met patatjes trouwens, zo ontdekten wij de volgende dag.

Onze zondag was de enige dag samen met het gezin. Als je maar één dag hebt, dan moet je daar zuinig op zijn en leuke dingen doen. Dus huishouden-shmuishouden: wij gingen met de fiets de stad in. En dan ook lekker lunchen bij de Mac. 

Dit soort plaatjes, daar doe ik het voor.

's Middags gingen we na het slaapje van Jongste langs opa en oma Klok, uiteraard weer op de fiets. Maar Middelste zat er aardig doorheen en zat eigenlijk de hele middag te jengelen. Oma Klok kent hem gelukkig goed: te weinig slaap en een te druk weekend...die knul heeft direct last van een afwijkend ritme. En gelijk had ze.

********

En als dan 's avonds de Daltons plat liggen, blijkt die was er ook nog te zijn (Oudste heeft geen sokken meer), ons bed moet verschoond (onder de kattenharen) en de strijk moet gedaan (ik heb geen nette klediing meer), de vloer moet gedweild (4 bekers limo om ver gegaan verspreid over het weekend) en de tafel geschrobt (ze eten allemaal als varkens).

Dus daar zat ik dan om kwart voor negen. Alle klusjes geklaard en eigenlijk moe genoeg om naar bed te gaan. Maar ik moet nog even een rustmomentje pakken. Dus ook vannacht zal ik wel weer te weinig slapen...

Sep 12, 2008 at 21:26 o\clock

Spetter Pieter Pater

by: casa

  ...ik kom een druppel later... 

 

Sep 10, 2008 at 12:14 o\clock

Hé! Er is geen bal op de tv!

by: casa

Leuk, zo'n nieuwe grote platte high-tech televisie. Maar zolang Morse voor de sensor voor de afstandsbediening blijft liggen, zien wij alleen maar Morse op de tv.

Echt op alle zenders alleen maar Morse... 


 

Sep 8, 2008 at 22:09 o\clock

Kwart over acht

by: casa

Het is kwart over acht.
Hij zou allang moeten slapen.
Maar het geluid dat uit de babyfoon komt is oorverdovend.

klik hier*

*Het lizzzpelen wordt mede mogelijk gemaakt door Difrax speentjes Happy

Sep 7, 2008 at 16:50 o\clock

(B)engeltje - the older version

by: casa

Op weg naar het partijtje druk ik hem op het hart goed te luisteren naar de mama van de jarige job.

Hij: Ik luister altijd goed naar andere mensen! Ik doe alleen stout tegen jou, gewoon, omdat ik jou al heel lang ken!

Sep 7, 2008 at 15:27 o\clock

(B)engeltje

by: casa

Tijdens het eten praat hij met zijn mond vol. Omdat ik zelf ook een hap in mijn mond heb, wil ik hem niet met mijn mond vol verbieden met volle mond te praten. Ik wijs naar mijn mond en zeg streng "mm, mm, mm!"

Hij, denkt 2 seconden na en herhaalt vervolgens wat hij zei, maar dan als: "mm hmmm-mm mm, hmm-mm mm mmmmmm."

***

Tijdens het eten een paar dagen later is hij zo stout dat ik boos ben en er op sta dat hij sorry tegen mij zegt.

Hij neemt snel een hap, wijst naar zijn mond en zegt "mm, mm, mm!"

***

Tegen de tijd dat ik er achter kom dat hij heeft gepoept is het al helemaal opgedroogd en aangekoekt. Het poetsen doet daarom wat zeer en als hij daarover klaagt zeg ik op vermanende toon: "je moet het ook zeggen als je hebt gepoept en er niet mee blijven rondlopen!"

Hij doodleuk: "ik heb gepoept".

Sep 4, 2008 at 21:01 o\clock

Do the math!!!!

by: casa

 Gisteren rekende ik mijn lunch af bij de kassa toen er, oh horror,  een tampon uit mijn portemonnee viel. Hij viel er per ongeluk uit toen ik aan het rommelen was in mijn portemonnee.
Het ding viel op de grond en rolde enthousiast een paar meter van me vandaan. Die lui van OB hebben onderzoek gedaan naar de vorm die die een tampon moet hebben. De perfecte vorm zorgt blijbaar niet alleen voor 'perfecte pasvorm en maximaal absorptievermogen', maar het zorgt blijkbaar ook voor perfect rolvermogen. Ik moest mijn dienblad achterlaten, een paar passen lopen en dat ding oprapen en wegstoppen. Matig onopvallend dus. Iedereen om me heen zag het, niemand zei wat. En ik? Ik schaamde me kapot en moest blozen. Wat ook iedereen weer zag....en nog steeds zei niemand iets.

Ik schaamde me kapot! Maar...waarom eigenlijk? Later bedacht ik me hoe raar het eigenlijk is je te schamen voor een tampon. 

Ik word ongesteld vanwege mijn hormonen. Zonder hormonen geen sexueel leven, geen kinderen. En daarbij, reken eens uit: ik werd op mijn 12e voor het eerst ongesteld. Stel dat ik op mijn 50e in de overgang kom: dan zal ik in mijn leven (50-12) * 12 = 456 maal ongesteld worden.  Dan moet je er nog wat maanden vanaf trekken vanwege zwangerschappen....maar dan nog zal ik al snel zo'n 1800 tampons  hebben verbruikt. De maatschappij accepteert mijn drift om kinderen te willen krijgen en mijn drift om intiem te willen zijn. Maar de maatschappij vindt het  raar genoeg ook de normaalste zaak van de wereld dat je verhult dat je ongesteld bent met alle maandverbanden en tampons en doorbloedingen die erbij horen.

Dankzij mijn hormonen ben ik een moeder. En mede dankzij mijn hormonen ben ik een vrouw. Dus waarom moet ik me dan 1800 keer schamen voor mijn hormonen? Waarom probeer ik een slordige 2000 maal iets te verstoppen dat net zo natuurlijk is als vrijen met je man?

Dat is toch raar??? 

Sep 2, 2008 at 22:24 o\clock

Toegift!

by: casa