Diepte-interview met Morse
Meneer Morse, hoe gaat het met u?
Ach, ik mag niet klagen...met de rikketik blijft het tobben, maar ik geloof dat het vrouwtje vinger aan de pols blijft houden. Ikzelf ben op mijn tiende beland in mijn tiende midlife-crisis en speel me dus een rotje en vind zelfs mijn zusje bij tijd en wijlen bloedmooi. Maar ja, ze is ondertussen ook alweer 10 en ik kan haar humeur steeds minder hebben. Zeker nu ze op dieet is. Wat kunnen die vrouwtjes zeuren zeg!
En hoe gaat dat met al die kinderen van de baasjes?
Nou, met die oudste kan ik lezen en schrijven. Al moet ik
zeggen dat hij op dagen als deze iets wilder is dan goed is voor een heer op leeftijd
zoals ik. Daarbij is hij ook steeds vaker uit spelen met mensenvriendjes. Ik mis hem dan wel, maar dat maakt
hij later altijd weer goed met een paar grote knuffelpartijen.
Die middelste probeer ik te tolereren, maar dat mensje snapt gewoon niet dat ik
geen zin heb in een spelletje "wie kan het hardste miauwen" als hij tegenover
me staat. Hij gaat ook altijd bovenop op mij zitten....niet om mij te pesten, maar
omdat ik volgens hem zo lekker zacht ben. Vroeger kon ik het hebben, maar
tegenwoordig is hij gewoon te zwaar! Het is een raar mensenkind: hij is veel te
ruw, maar hij is zo lief dat hij ermee weg lijkt te komen. Geloof me...er zijn
kinderen die een krab en een haal voor vèèl minder hebben gekregen...het ventje
heeft een speciaal plekje bij me.
Die jongste, die is pas echt leuk. Ik denk dat Vrouwtje het niet leuk vind
dat hij mij leuker vindt dan haar, maar daar kan ik ook niks aan doen. Als hij
haar ziet wordt hij blij...maar als hij mij ziet wordt hij BLIJ. Hij houdt van me! En ik moet zeggen dat hij voor een
mensenjong van 9 maanden erg goed achter mijn oren kan kriebelen. En daarbij: hij heeft nog nooit geprobeerd mijn ogen eruit te peuteren.
U heeft dus een goed leven?
Ik mag niet klagen. Kunt u even mijn bakje vullen als u er
toch bent?
Tot slot, mogen wij uw foto nemen?
Als dat bakje gevuld is schiet u maar een end weg.
