Repelsteeltje

Gisteren bedacht ik me dat Oudste van 6, nu midden in de meivakantie, na achten naar bed gaat en dat het vandaag 4 mei zou zijn. Dus...een soort van uitleg moest er komen. Oudste kennende kon ik niet wegkomen met "2 minuten je waffel houden en vraag niet waarom", maar ik kon natuurlijk ook niet komen met een gaskamer verhaal.

Vandaag heb ik hem verteld dat we vandaag de doden herdenken. De doden die zijn gevallen in een grote oorlog een jaar of 65 geleden. Ik heb hem in 'Jip-en-Janneke' taal uitgelegd waar WOII om te doen was. Over een man die gek en gemeen was en sommige mensen de schuld gaf van alles. Dat is al heel lang geleden, En ik heb toen verteld dat we nu niet alleen aan die oorlog denken, maar ook aan alle oorlogen overal in de wereld en aan alle mensen die dood zijn gegaan door oorlogen.

En morgen, zo vertelde ik, vieren wij dat we vrij zijn en dat vieren we op die speciale dag van 5 mei. We vieren dat we geen oorlog hebben, dat we mogen doen wat we willen (zèlfs met hele vieze voeten naar binnen) omdat het geen oorlog is. Morgen gaat de vlag uit.

Oudste begreep het volkomen. Zelfs zo goed dat hij bijna moest huilen omdat hij niet zeker wist of hij wel 2 minuten lang aan dode mensen kon denken. Gelukkig kon ik die beren op zijn weg wel heel snel laten verdwijnen...

Samen hebben we rond acht uur op 4 mei naar de Waalsdorpervlakte gekeken op tv. Mijn grote zoon nam het zo serieus dat ik zowat spijt had van het feit dat ik hem heb verteld hoe rot de wereld eigenlijk kan zijn...

Update: foto's staan op de fotosite, niet in fotobook, maar op de beginpagina...

Als je er een typ voor bent kan je de hele dag door commentaar leveren op de lange rijen. Dan kan je zeuren dat je voor elke attractie gerust een uur moet wachten. Dan kom je na drie dagen thuis en op de hoe-was-het-vraag kan je dan een perfect negatief antwoord geven.

Je kunt je ook verbazen over al die ouders die veel te kleine kinderen meenemen. Dat er complete volkstammen met huilende of slapende baby's over de parken lopen. Die baby's beleven niet zoveel leuks aan hun bezoek aan Eurodisney en de ouders hebben ook niet zoveel aan het feit dat die baby's erbij zijn....integendeel zou ik zeggen.

Als het in je zit, kan je je ook het complete verblijf storen aan de mensenmassa's. De dreinende kinderen, de zeurende ouders en het voordringen (door de grote mensen dan hè).

Als Nederlander kan je sowieso schrikken van de prijzen en ik kan zo tien mensen opnoemen die alleen maar een groots negatief verhaal over de prijzen zouden kunnen ophangen op de hoe-was-het-vraag later thuis.

Maar je kunt ook, zoals Oudste en ik, alle gemakken en ongemakken gewoon over je heen laten komen en genieten. Je kunt namelijk ook in de rij lol maken. We snapten niet zo goed waarom sommige kinderen op hun donder kregen omdat ze zich verveelden en vervolgens een tik kregen van hun vader omdat paps aan het eind van zijn lontje was. Dan ging zo'n kind met traantjes op de foto met Mickey. Wij snapten dat niet zo goed. Eerlijk waar. Ook snapten we niet zo goed waarom de meeste ouders geen stom woord zeiden bij het eten terwijl de kinderen vol verhalen zaten bij hun frietjes. Dat ze zo verveeld voor zich uit zaten te kijken en hun kinderen geen blik waardig gunden. Ach, misschien ben ik zelf ook nog veel te veel kind en genoot ik net zo hard als Oudste. Wij hebben drie dagen lang intens plezier gehad.

Pluto brak alle protocollen en brak uit de rij om ondergetekende een grote knuffel te geven nadat Oudste op de foto was gezet...
Oudste en ik hebben een wedstrijdje koprollen op het Kingsize bed in het hotel gedaan
Oudste wond alle medewerkers van het park om zijn vinger met zijn bonjour en au revoir tegen iedereen...
Niemand kan zoveel croissantjes eten als Oudste: elke dag 3 bij het ontbijt, gevolgd door 2 voor de lunch en voor het avondeten ook nog 2 (met fritjes erbij)...wij hebben een croissantjes-monster thuis...
Vanuit de luchtballon die 100 meter hoog ging hebben we toevallig wel de Eiffeltoren in de verte gezien! "Wie heeft die gemaakt mama?" Ja, meneer Eiffel natuurlijk. Hi hi, vervolgens noemde hij zichzelf Meneer Twijfel omdat hij niet wist of hij met een prinses op de foto wilde...